-همراه داشتن چفیه، کلاه، چتر، عینک، سمعک و هر وسیله کمکی و توانبخشی برای زائران ضروری است
-زائران حتماً باید صابون (به صورت مایع دستشویی، یا خمیر صابون که در داروخانه ها وجود دارد) در کولهپشتی خود قرار دهند و مرتب به شستوشوی دستها اقدام کنند؛ چرا که شستوشوی دستها با مایع دستشویی از سرماخوردگی، ابتلا به بیماریهای مختلف چون اسهال و استفراغ و … جلوگیری میکند
-به تعداد روزهایی که در سفر هستند، جوراب به همراه داشته باشند و هر شب جورابهای خود را از پا خارج و با دقت پاهای خود را شستوشو دهند؛ این کار انرژی بهتری به زائر میدهد
-شبها در محل پاشنه پا از پماد ویتامین «آ د» استفاده کنند و اگر امکان دارد شب پاها را ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر بالاتر نگهدارند
-در مسیر حرکت زائران هوا سرد یا آفتابی است؛ لذا بهتر است دست و صورت در معرض باد و آفتاب قرار نگیرد و حتماً از کرم های ضدآفتاب یا آ.د استفاده شود.
-با توجه به احتمال بالای عرق سوز شدن بدن برای زائران پیاده اربعین، زائران میتوانند از کرمهای «زینکاکساید»، «کالاندولا» یا «پودر تالک» استفاده کنند. همچنین همراه داشتن لباس زیر برای تعویض مکرر نیز به این امر کمک میکند.
-افراد بیش از مقدار مصرف، داروهای خود را همراه داشته باشند و این داروها را نیز در محلی قرار دهند که به هیچ وجه آنها را فراموش نکنند. همچنین نسخه داروهای مصرفی را به همراه داشته باشین تا اگر اتفاقی برای داروها افتاد پزشکان بتوانند داروها را تهیه کنند.
-همراه داشتن داروهایی که جنبه درمان روان پزشکی، کنترل صرع، فشار خون، بیماریقلبی و قند، دارند؛ بسیار ضروری است و به هیچ وجه نباید مصرف این داروها قطع یا خودسرانه کم یا زیاد شود
-زائران بهتراست یک کارت شناسایی درمانی برای خود درست کنند در برگهای مشخصات خود شامل نام و نام خانوادگی و نام پدر، سن، سابقه بیماری، شماره تلفن ضروری، آدرس، گروه خونی و محل استقرار خود را در این کارت نوشته به همراه عکس خود در کولهپشتی قرار دهند و حتماً گذرنامه همراه داشته باشند.
-با توجه به این که مقدار غذای ارائه شده به صورت نذری در اربعین بسیار زیاد است، لزومی به حمل مواد غذایی نیست، اما زائران برای احتیاط کمی خرمای خشک، انجیر خشک، کشمش، مغزدانههای آجیل و کشک خشک همراه داشته باشند که کشک خشک از نظر پروتئین بسیار مناسب و انرژی زا و بهداشتی است و جلوی بسیاری از فسادهای معده را میگیرد.
-لیوان شخصی دردار، چنگال، قاشق، بشقاب، پتوی مسافرتی، حوله کوچک، ملافه کوچک مسافرتی و بطری خالی همراه داشته باشند و از این بطری برای شستن دست و صورت و … استفاده کنند.
-کفش طبی دارای پاشنه نرم، مناسبترین کفش برای این منظور است، به کمر ضربه وارد نمیکند و از آنجایی که زائر در هنگام پیادهروی پای متورمی پیدا میکند، داشتن کفش بنددار موجب میشود بتواند کمی کفش را گشاد کند تا به پا فشار کمتری وارد شود.
-همراه داشتن سیمکارت، تلفنهمراه، شارژر، کمک شارژر و کاغذ و خودکار ضروری است.
-پیادهروی آرام و منسجم داشته باشند؛ پیادهروی با شتاب و زیاد در روز اول موجب میشود به شدت دچار گرفتگی عضلات و اسپاسم شوند.
-زائران بهتر است از کولهپشتی استفاده کرده و وسایل خود را با دست حمل نکنند چرا که همراه داشتن یک وسیله در یک دست، موجب فشار آوردن شانه بر ستون فقرات شده و زائر با کمی پیادهروی دچار خستگی شود.
-زائران از عادت غیربهداشتی روبوسی و دست دادن با بیماران به شدت پرهیز و مرتب دستهای خود را پیش از غذا و پس از استفاده از سرویسهای بهداشتی شستوشو کنند.
-زائران در صورت داشتن سابقه آلرژی و حساسیت های غذایی از مصرف غذاهای سرخ شده و حاوی ادویه زیاد خودداری و از مصرف غذاهای خیلی چرب و نیز نوشیدنیهای خیلی سرد اجتناب کنند.
-گرم نگه داشتن سر با گذاشتن کلاه و بستن سر با چفیه یا دستار، مخصوصاً موقع خواب به زائران توصیه میشود.
-به زائران توصیه می شود از لیوان شخصی یا یک بار مصرف استفاده کنند و به هیچ عنوان از آب های موجود در ظرف های روباز و آلوده استفاده نکنند.
-در صورت بیماری، مهم ترین راه انتقال آنفلوانزای فصلی، استنشاق قطرات تنفسی آلوده (عطسه و سرفه) است. به زائران توصیه میشود هنگام عطسه و سرفه جلوی دهان و بینی خود را بگیرند و پس از تماس با بیماران و هنگام عطسه و سرفه دستها را با آب و صابون بشویند.
گردآوریشده توسط پایگاه دانستنی آنلاین
