از احیای تفکر حمایت از زنان تا تأثیر حضور آنان در شوراها

دانستنی آنلاین: تفکر حمایت از زنان – که نیمی از جوامع را تشکیل می دهند ـ باید به صورت فرهنگی همگانی در جامعه ما گسترش یاید تا افراد توانمند این قشر بتوانند در عرصه های مختلف سیاسی، فرهنگی و اجتماعی حضور فعالی داشته باشند.

مینا قلیچ خان- دکترای حقوق بین الملل عمومی – امروزه در جوامع مختلف تلاش های بسیاری برای توانمندسازی زنان و استفاده از ظرفیت آنها در توسعه صلح در سطح محلی، ملی و  بین المللی صورت گرفته است. بررسی ها نشان می دهند که برابری جنسیتی در عرصه فعالیت های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی، به حمایت و اعتماد نسبت به زنان وابسته است که این امر با حرکت و نهضت زنان برای کسب موقعیت و جایگاه برتر همراه با ذهنیت تقاضای برابری فرهنگی و اجتماعی برای آنان پیوستگی دارد.

تعادل بین وظایف خانه داری با شغل تمام وقت

یک مسئله ای که همیشه ذهن زنان را در جوامع مختلف و حتی در عرصه بین المللی درگیر خود کرده ، این است که آیا بین سهم نامتناسبی که آنان از وظایف خانه، بر دوش خود دارند با یک شغل تمام وقت همانند عضویت در شوراها، وکالت،  طبابت و … تعادلی وجود دارد؟ و گاهی این سوال مطرح است که در صورت ورود به عرصه های اجتماعی و حضور موثر و فعال در جامعه، عموماً این موقعیت وجود دارد که میان زندگی شخصی و زندگی با فعالیت های سیاسی درسطوح بالا، باید یکی را برگزینند؟

 مسئله ای که حائز اهمیت است و باید از همان عنفوان نوجوانی در دختران سرزمین ما نهادینه شود، این است که جنس مؤنث نیز همانند جنس متفاوت خود، حق اشتغال، تحصیل و همچنین ابراز وجود در جامعه را دارا هستند و باید بدانند که این حقوق برای آنان وجود دارد که بتوانند برای رسیدن خواسته های خود در زندگی تصمیم گیری کنند و در همین راستا آنها را اولویت بندی و در جهت دستیابی به آنها تلاش کنند.

لزوم پذیرش مسئولیت بر اساس آموخته ها

شایان ذکر است که بسیاری از اهداف ما در زندگی نیاز به تحصیل و آموزش دارد که همین مهم، سبب شکوفا شدن استعداد های نهفته و روشن تر شدن ذهن کنجکاو و کوشای زنان می شود و آنان را به سمت فعالیت های اجتماعی و سیاسی سوق می دهد و همن طور این مسئولیت خطیر را به عهده آنان قرار می‌دهد که با توجه به آموزشی که در ادوار مختلف و در سطوح علمی گوناگون دیده اند، این مهم را بر دوش بگیرند و به مردم خود و مخصوصاً افرادی از جنس خود خدمت کنند و چه بسا همین امر راهی برای اعلام حضور زنان مستعد و تحصیل کرده و قدرت مند کشورمان باشد.

 اکنون با افق دید وسیع تر، می توان دریافت که زنان هدفمند، با انگیزه، توانمند، دانا و کوشا می‌توانند مادرانی بهتر باشند. اما این مورد را هم باید مد نظر داشت که قرار گرفتن در چنین جایگاه هایی منوط به داشتن روحیه و نگرش های مردگونه نیست. زیرا همانطور که شرایط فیزیکی زنان با مردان متفاوت است، طبیعتاً احساسات و دیدگاه هایشان نیز تفاوت دارد که به هیچ عنوان نمی توان این موضوع را امری منفی پنداشت و حتی می توان گفت که بر این اساس، زنان گزینه بسیار مناسب تری برای کارهای مدیریتی هستند. زیرا از ظرافت بیشتری در انجام کارها برخوردارند و به دلیل داشتن احساسات قوی، می ‌توانند حتی معضلاتی را که مربوط به امور زنان و کودکان و به طورکلی قشر آسیب پذیر جامعه وجود دارند، بهتر درک کرده و در راستای کاهش آن ها بکوشند.

موفقیت زنان در حل بسیاری از مشکلات

 همچنین اخیراً طبق بررسی های صورت گرفته در دنیا، حل مشکلاتی که با حقوق بشر و حقوق کودکان رابطه نزدیک دارد، توسط زنان خیلی بهتر مدیریت و راهگشایی شده است.

 پس بهتر است نگاه سنتی را کمتر مد نظر قرار دهیم و با تاکید بر واحد اصلی جامعه – یعنی خانواده – و در مرکز آن« مادر »، به نقش زنان بیشتر بها دهیم و نابرابری هایی را که باعث می شود زنان کمتر به موقعیت های عالی اجتماعی راه یابند، تعدیل کنیم.

 این نکته نباید ناگفته بماند که خود زنان نیز باید به این اعتماد به نفس و خودباوری دست یابند. زیرا عدم آن مانع بسیار بزرگی برای دستیابی به مشارکت های مختلف در عرصه های جامعه، بالاخص مشارکت های سیاسی آنان می شود. چه بسیار زنان متخصص و فرهیخته ای که به دلیل نداشتن اعتماد به نفس کافی، حاضر نیستند شغلی تمام وقت داشته باشند.

وضعیت برابری جنسیتی در ایران

 نکته دیگر بحث برابری جنسیتی در کشور ایران است که می توان گفت در عمل معنایی ندارد! چون سریعاً بحث فمینیسم مطرح می شود؛ در حالی که نیمی از جمعیت کشور را بانوان تشکیل می دهند ولی در جایگاه های سیاسی یا مدیریتی سطح بالا، تعداد معدودی از آنان را می توان نام برد! البته کوتاهی نقش رسانه ها در تبیین جایگاه و اثرگذاری و توان مندی این جنس قدرتمند نیز بی اثر نیست.

 یکی از گسترده ترین عرصه‌های حضور زنان در اجتماع، عضویت آنان در شورای اسلامی روستا، بخش، شهر، شهرستان و استان است که نشان دهنده اعتماد اقشار مختلف جامعه من جمله مردان در سپردن کارهای مدیریتی به زنان در یک انتخابات آزاد است و همین حضور پررنگ زنان در مراکز تصمیم سازی کلان مناطق است که در توجه به خواسته های زنان که نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می دهند، بسیار موثر است.

به هر حال انتخابات نمادی از دموکراسی و ابراز تحقق مردم‌سالاری از طریق مشارکت سیاسی است؛ ولی زنان ما با وجود توان مندی های بسیاری که در حوزه های مختلف دارند، از عرصه سیاست بهره چندانی نبرده اند.

 در انتها باید گفت زنان شایسته بسیاری در ایران وجود دارند که باید در پست های مهم به کارگیری شوند و این موضوع مهم نیاز به فرهنگ سازی توسط همگان دارد تا زنان با شایستگی که دارند، اعتماد جامعه را به دست بیاورند.