









اگر چه زبان فارسی با دیگر زبان ها آمیخته شده است، صلابت خود را از دست نداده و از هر باد و باران در امان است «تا هست عالمی تا هست آدمی». ما نیز زبان فارسی را پاس میداریم و همراه فردوسی که در راستای آرمانش سروده است، می گوییم: چو ایران نباشد تن من مباد- بدین بوم و بر زنده یکتن مباد