دانستی آنلاین: طرز دست دادن، مانند طرز راه رفتن، نشان دهنده اخلاق و روحیه اشخاص است.
به گزارش پایگاه خبری دانستنی آنلاین: دست دادن هم مانند دیگر رفتارهای اجتماعی مثل لباس پوشیدن، رفتار در کوچه و خیابان، سلام و احوال پرسی کردن، غذا خوردن و غیره آدابی دارد و ابعادی از شخصیت ما را عیان می کند.
از ژست و قیافه افراد، می توان به میزان اعتماد به نفس یا محافظه کاری آنها و اینکه تا چه حد خونسرد یا خونگرم و مهربان هستند پی برد.
دست دادن، ممکن است خیلی سرد و یا با بی اعتنایی و بی تفاوتی یا خشونت ویا صمیمیت و گرمی صورت گیرد:
- هنگام دست دادن، نباید با شخصی که می خواهیم با او دست بدهیم فاصله زیادی داشته باشیم و دست خود را خیلی دراز کنیم.
- کسانی که در زمان دست دادن دورتر ایستاده اند و به جای اینکه قدمی به جلو بردارند، در جای خود می ایستند و از دور دست می دهند، خودخواه و بی ادب جلوه می کنند.
- زمانی که با فردی دست می دهیم، باید نگاه خود را به صورت او بدوزیم و با لبخند یا کمی خم کردن سر، اظهار خوشحالی کنیم.
- بعضی افراد خیلی با خونسردی دست می دهند و دست خود را مانند تکه گوشتی در دست دیگران می گذارند، این امر، نشانه بی علاقگی و عدم صمیمیت است.
- یرخی دیگر با بی تفاوتی به طرف دیگر نگاه می کنند و اهمیت ندادن به ملاقات با اشخاص را نشان می دهند.
- عده ای نیز با هیجان زیاد دست می دهند و دست طرف مقابل را به سختی می فشارند و به خصوص کسانی را که انگشتر در دست دارند، ناراحت می کنند.
- دست دادن باید تا حدی محکم، صمیمانه و کوتاه باشد. نگاه داشتن دست اشخاص برای مدت نسبتاً زیاد، با شادی و هیجان دست اشخاص را مرتباً بالا و پایین بردن و همچنین با کف دست روی دست طرف مقابل زدن، بر خلاف نزاکت است.
- اگر شخصی دست خود را به سوی شما دراز کرد، هرچند به نظر شما از نظر شخصیت پایین باشد، یا آنکه از او خوشتان نیاید، نباید از دست دادن امتناع کنید، یا آنکه هنگامی که با او دست می دهید، قیافه ناراضی به خود بگیرید.
- هنگامی که میهمانان پشت میز غذا یا سفره نشته اند و میهمان تازه ای وارد می شود، لازم نیست در زمان معرفی، همه با او دست بدهند، بلکه کافی است فقط میزبان با او دست بدهد و سایر میهمانان با لبخند یا تکان دادن سر یا کمی بلند شدن به او تعارف کنند.
- مردها موقعی که دستکش به دست دارند، وقتی که می خواهند دست بدهند، دستکش دست راست خود را بیرون می آورند. چنانچه دست دادن با عجله صورت گیرد و فرصت بیرون آوردن دستکش را پیدا نکنند، باید از اینکه با دستکش دست داده اند، معذرت بخواهند.
- بوسیدن دست مادر، پدر، معلم و افراد مسن، نشانه قدرشناسی و ادب است.
- گاهی اوقات، دست دادن نه تنها ضرورت ندارد، بلکه ممکن است باعث ناراحتی طرف مقابل شود. مثلاً، زمانی که در یک فروشگاه دوستی را می بینیم که مشغول خرید است، به جای اینکه برای دست دادن جلو برویم، می توانیم با تکان دادن سر، از دور به او اظهار محبت کنیم. یا اگر در خیابان به آشنایی می رسیم که سرگرم صحبت با فرد دیگری است، اگر ضرورتی در بین نباشد کافی است فقط به او سلام کنیم و بدون قطع صحبت آنها به راه خود ادامه دهیم.
- هنگامی که شخصی چند پاکت یا بسته در دست دارد و دست های او آزاد نیست، نباید دست خود را به سوی او دراز کنیم تا مجبور شود برای دست دادن با ما بسته ها را بر زمین بگذارد، یا همه آنها را با یک دست بگیرد و ناراحت شود.
- افراد کم سن تر می باید بایستند تا افراد مسن تر به سمت آنها دست دراز نماید.
- با دو دست، دست دیگری را فشردن نیز نشانه صمیمیت است.
