دانستنی آنلاین: طرز برخورد با دوستان و آشنایان، و اینکه چگونه با آنها سلام و احوال پرسی میکنیم، در روحیه آنها و قضاوتی که نسبت به ما دارند، تأثیر فراوان دارد. چه آنهایی که متکبر هستند و چه کسانی که زیاده از حد، خود را متواضع نشان می دهند و خیلی تعارف می کنند، طالب آنند که توجه دیگران را جلب کنند.
به گزارش پایگاه خبری دانستنی آنلاین: سلام و احوالپرسی کردن هم مانند دیگر رفتارهای اجتماعی آدابی دارد. آداب درست لباس پوشیدن، آداب رفتار در کوچه و خیابان، آداب دست دادن، آداب غذا خوردن و … نشاند دهنده شخصیت ماست.
آداب سلام کردن:
- سادگی و احساس صمیمیت، مهمترین نکته، در برخورد با مردم است.
- سلام کردن وظیقه اخلاقی کوچکترها است و یزرگترها نیز وظیفه دارند با گرمی بدان جواب بدهند.
- کسانی که به سلام دیگران، با بی اعتنایی و سردی جواب می دهند، موجب ناراحتی سلام کننده می شوند و خودخواه و بی ادب جلوه می کنند.
- توقع سلام از بزرگترها، نشانه ی بی ادبی است و پیشی گرفتن در سلام، شخص را متواضع و مؤدب نشان می دهد.
- افراد مسن، می توانند در برخورد با کوچکترها، به جای سلام، از آنها احوال پرسی کنند.
- به طور کلی، مردها نسبت به خانم ها، باید در سلام گفتن تقدم جویند و بدین وسیله، ادب خود را نشان دهند ولی سلام گفتن بی مورد، یا سلام به دوشیزگان کم سن صحیح نیست.
- خانم ها هنگام برخورد با زنان و مردان مسن، باید به آنها سلام بگویند و احترام بگذارند.
- افراد خیلی جوان، در مقابل اشخاص مسن و بچه ها، در برخورد با بزرگترها، نباید به احوالپرسی بپردازند، ولی در ادارات و مؤسسات مسأله سن مطرح نیست و رؤسا و مدیران، در صورت تمایل می توانند از کارکنان خود احوالپرسی کنند.
- بعضی اشخاص، فقط در مواقعی با دوستان و آشنایان خود گرم و با حرارت سلام و احوال پرسی می کنند که با آنها کاری داشته باشند و در مواقع دیگر اغلب برخورد آنها سرد و بی تفاوت است، اینگونه افراد فرصت طلب، به آسانی شناخته می شوند.
- برخی افراد، در اینکه زودتر سلام نکنند یا اینکه دیگران به آنها سلام بگویند حساسیت داشته، سلام گفتن دیگران را نشانه شخصیت خود می دانند و در برخوردها قیافه ای به خود می گیرند که نشان می دهد منتظر سلام هستند. آنها گاهی بدون آنکه لااقل لبخندی بزنند، یا قیافه آشنا به خود بگیرند، با همین حالت انتظارآمیز، از مقابل دوستان و آشنایان می گذرند و بدین ترتیب، به روابط اجتماعی خود لطمه می زنند.
- معمولاً زمانی که شخص با کسی احوال پرسی می کند و می گوید حال شما چطور است، منظر پاسخ به این سؤال نبوده و نمی خواهد یک بحث پزشکی را مطرح کند. بنابراین، در جواب کافی است گفته شود: متشکرم! یا شما چطور هستید؟ و جز در مواقع لازم، نباید از کسالت و ناراحتی های خود صحبت کرد.
- در مواقع احوال پرسی باید توجه کنیم که دوست ما چقدر فرصت یا حوصله ی شنیدن گفته های مار را دارد. گاهی بعضی اشخاص که به این مسأله توجهی ندارند، دوستی را که با آنها برخورد کرده و کار لازم و فوری هم دارد با بحث های طولانی معطل کرده و در محظور قرار می دهند و آنها را از خود ناراحت و ناراضی می سازند.
- بعضی افراد عادت دارند که اغلب در زمان برخورد با دوستان و آشنایان، بدون آنکه ضرورتی داشته باشد، بگویند: چرا انقدر لاغر شده ای، چرا انقدر پیر و شکسته شده ای، هیچ کس از این سؤالات خوشش نمی آید و خراب کردن روحیه دیگران، صحیح نیست.
- به کار بردن اسم کوچک اشخاص در برخوردها، مستلزم داشتن رابطه ی خیلی نزدیک و صمیمانه با آنهاست، در غیر این صورت، زننده و تحقیرآمیز خواهد بود.
- اگر مرد یا زن سالخورده ای، پسر یا دختری را به اسم کوچک او صدا بزنند، دلیل بر آن نیست که او هم آن شخص سالخورده را با اسم کوچک صدا کند.
- پدر و مادر، باید از کودکی احترام به بزرگ ترها و طرز برخورد با مردم را به کودکان خود بیاموزند. هنگامی که پدر و مادر با دوستان خود برخورد کرده سلام و احوال پرسی می کنند، بچه ها نباید در فاصله دور ایستاده، بی تفاوت نگاه کنند، بلکه باید جلو بروند و مؤدبانه سلام کنند.
- باید از کودکی به بچه ها یاد داد که اسم اشخاصی را که با آنها آشنا می شوید، به خاطر بسپارند و سعی کنند با افراد بیشتری آشنا شوند. اگر در خارج از خانه، بدون حضور پدر و مادر، به یکی از دوستان خانوادگی برخورد کردند، سلام کنند و احترام بگذارند نه اینکه با بی اعتنایی از جلو آنها بگزرند.
- هنگام برخورد با دوستان و آشنایان، احوال پرسی نباید جنبه کنجکاوی در زندگی خصوصی دیگران را به خود بگیرد، باید در این مورد کاملاً احتیاط کرد و از سؤالات بی مورد خودداری کرد.
- وقتی با شخصی برخورد می کنیم که با ما کاری دارد و درباره آن به صحبت می پردازد، ادب حکم می کند که تا آنجا که لازم است یا برای ما امکان دارد، بایستیم و به گفته های او گوش بدهیم، نه اینکه ضمن صحبت، به راه خود ادامه دهیم و او را به دنبال خود بکشانیم. مگر آنکه راه ما با او یکی باشد و موافقت او را جلب کنیم که ضمن آنکه با هم قدم می زنیم به صحبت ادامه دهیم.
- هنگامی که فردی در کوچه یا در خیابان به شما سلام و تعارف می کند، اگر هم او را تشناسید و یا شما را با شخص دیگری اشتباه کرده باشد، شما هم متقابلاً باید با او احترام آمیز برخورد کنید، نه اینکه با بی اعتنایی خود، او را ناراحت کنید.
- زمانی که چند نفر در محلی ایستاده اند و مشغول صحبت هستند، کسی که از راه می رسد، وظیفه دارد به آنها سلام کند. همچنین تازه وارد هرچند بزرگتر هم باشد، باید به محض ورود به هر مجلس و محفلی سلام کند، نه اینکه منتظر بماند تا دیگران به او سلام کنند.
- برای کسانی که ثروت یا مقامی بدست آورده اند، توجه به این نکته اهمیت دارد که طرز برخورد و احوال پرسی آنها، با دوستان و آشنایان، آنچنان تغییری ایجاد نشود که قابل انتقاد باشد و موجب رنجش دوستان شود.
- یک فرد مؤدب، با همه با ادب و احترام رفتار می کند. کسانی که در مقابل ثروتمندان و مقامات بالاتر، خود را بسیار با ادب و فروتن نشان می دهند و در برابر تشخاص ضعیف تر از خود، متکبر بوده و رفتاری خشونت آمیز دارند در حقیقت افراد مؤدبی نیستند.
