آینده صنایع کوچک و متوسط در معرض خطر است

مدیرعامل شرکت پلاستیران معتقد است آینده صنایع کوچک و متوسط در معرض خطر است و باید به صورت جدی به این بخش توجه شود.

حسین خسروشاهی مدیرعامل شرکت پلاستیران که به تولید انواع محصولات پليمري شامل تزريقي، بادي و اكسترود ورق می پردازد، در رابطه با موانع کسب و کار در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری دانستنی آنلاین بیان کرد: اغلب صنایع کوچک و متوسط روبه نابودی هستند بنابراین اگر ریشه ای به مشکلات شان توجه نشود آینده امیدوار کننده ای نخواهند داشت.

وی افزود: یکی از عواملی که باعث می شود این صنایع رشد قابل قبولی نداشته باشند، سود بانک ها است. وقتی در چرخه تولید، عرضه و فروش یک محصول به سود کمتری از سود بانکی دست پیدا می کند؛ یعنی در پرداخت هایش به بانک باید از سرمایه اولیه هزینه کند که در نتیجه باعث زیان انباشته می شود.

وی ادامه داد: تمامی شرکت های صنعتی باید در رابطه با برخی موارد مستقیماً حمایت شوند. به عنوان مثال صنعتی که سال هاست به جایگاه معتبر و نامداری رسیده است، اگر روزی در شرایطی نتوانست قبض برق خود را به موقع پرداخت کند، نباید برق فضای صنعتی را مثل فضای مسکونی به یکباره قطع کنند. تصور کنید 35 دستگاه روشن در حال کار بدون هیچ پیش زمینه ای یکباره قطع شود چه ضرری به شرکت و در نهایت مصرف کنندگان وارد می شود؟!

مدیرعامل شرکت پلاستیران پیشنهاد داد: باید از طرف وزارت صنایع تیمی تشکیل شود تا مشکلات شرکت های صنعتی را تقسیم بندی کنند و برنامه اصلاحی در نظر بگیرند. در غیر این صورت شرایط خوبی در اقتصاد منتظر ما نیست. همه سازمان های صنعتی اگر ریکاوری نشوند روبه نابودی خواهند رفت.

وی گفت: این برنامه اصلاحی از این جهت اهمیت دارد که گاهی به دلیل یک سری ساز و کار اداری روی کارگران فشار مستقیم می آورند. مثلاً اگر حق بیمه کارگری توسط کارفرما یک ماه پرداخت نشود زمانی که او به دکتر مراجعه می کند به یکباره نامش از سیستم حذف شده و در پرداخت هزینه به مشکل می خورد. متأسفانه همه این ها به دلیل کمبود نقدینگی شرکت هاست و هیچ کس هم از شرکت نمی پرسد که چرا نقدینگی نداشتید تا پرداختی های تان را به موقع انجام دهید.

در ادامه این بحث اصغر جهانگرد عضو موظف هیأت مدیره پلاستیران، نقدینگی را مهم ترین مانع کسب و کار دانست که اغلب صنایع با آن درگیرند. وی توضیح داد: این هم یکی از  مسائل دیگر است که سراغ صنایع آمده و باعث شده نظم مالی شان به هم بریزد. مثلاً؛ زمانی به واسطه تحریم ها ظرفیت ها کاهش پیدا کرد و نقدینگی از صنعت خارج شد در نتیجه این امر شاهد کم شدن تولید و ضرر و زیان را شاهد بودیم.

وی افزود: در این مرحله برگشتن به روال عادی تنها با حمایت دولت ممکن است که البته این حمایت تا حدودی وجود دارد. امروزه در هر صنعتی ورود کنید خواهید دید که با ماشین آلات قدیمی کار می کنند و همین به روز نبودن علاوه بر این که روی تولید تأثیر می گذارد، باعث عدم افزایش اشتغال و نیروی کار خواهد بود.

جهانگرد با اشاره به این که در پلاستیران از نظر بازار کار مشکلی وجود ندارد، بیان کرد: شاید ما با شرایط موجود این قدرت را داشته باشیم که از نیروی انسانی متبحر بهره بگیریم؛ اما اگر نوسازی اتفاق بیفتد نیروهای تحصیلکرده بیشتری می توانند وارد بازار کار شوند. این در حالی است که وزارت صنایع با راه اندازی سامانه بهین یاب در تلاش است ماشین آلات فرسوده را نوسازی کند.

 این بحث صنایع و نوسازی که هنوز اتفاق نیفتاده منجر شده قیمت محصولات به شدت بالا برود و چون در تولید به صرفه نیست برخی صاحبان صنایع به جای تولید به بازرگانی روی آوردند. چرا که می توانند یک محصول تمام شده را ارزان تر از تولید به داخل بیاورند. آن هم محصولی که مواد اولیه اش را خودمان به صورت خام و ارزان صادر کرده ایم.

وی تأکید کرد: در واقع تأمین نقدینگی و نوسازی دو نکته ای است که دولت هم به آن واقف شده و در کسب و کار به شدت تأثیرگذار است اما در کنار این دو، در تعامل صنایع با بانک ها نیز باید تجدید نظر شود.

همانطور که مطرح شد صاحب صنعت با سود 5 درصد توان پرداخت وام 22 درصدی را ندارد. وقتی توان پرداخت وام وجود ندارد باید راهکاری اندیشیده شود تا بدهکاری کاهش یابد و چرخه صنعت بگردد و نقدینگی ایجاد شود.

جهانگرد اشاره کرد: معضل دیگری که صنایعی مثل ما با آن درگیرند بحث پتروشیمی و بورس کالا است. در شرایط فعلی عده ای بازرگان، بورس را می خرند و کسی که نقدینگی ندارد مجبور است با قیمتی بالاتر تعهدی خریداری کند. هرچند که دولت قصد دارد با ارائه اعتبار به تولیدکننده اوضاع این شرکت را سامان دهد اما تا به سرانجام برسد زمان زیادی صرف خواهد شد. در این فاصله من اگر نتوانم از بورس خرید نقد داشته باشم مجبورم تحمیلی از بازار بخرم که بازار هم معمولاً گران تر است.

وی همچنین اظهار کرد: صنعت در ایران مثل گرداب شده که عده ای در آن دارند به نقطه نازل می رسند. مثلاً طرف اول یک بازار انحصاری برای خود ترتیب می دهد و می گوید با همین تجهیزات محصولم را می فروشم و نیازی نمی بینم بخواهم  دستگاهم را به روز کنم ولی همین تفکر بعد از مدتی باعث می شود بازار از دست آن صنعت دربیاید چون رقیبان همیشه به فکر نوآوری هستند و اگر از قافله جا بمانید در این گرداب فرو می روید.

جهانگرد با اشاره به این که امروز پلاستیران به شرایط مناسبی رسیده و محصولات متنوعی تولید می کند، اضافه کرد: مثلاً ما در تولید باک خودرو پژو 206 زمانی بدون رقیب بودیم و به نوعی بازارمان انحصاری بود اما  چون با تغییر تکنولوژی پیش نرفتیم، کلاً این محصول را ازدست دادیم. صاحبان صنایع باید همیشه حواس شان به تازه های روز و نوآوری باشد.

 پایگاه خبری دانستنی آنلاین