کارهای عجیب برخی از روزنامه های ایران که به نظر کارشناسان و اهالی رسانه خارج از قاعده روزنامه نگاری و روال مطبوعاتی است، امروزه زیاد به چشم می خورد.
مثلا روزنامه شرق، مصاحبهای با محمود احمدی نژاد انجام داده که میتوانست از آن به عنوان برگ برندهی برای سالنامهی خود استفاده کند. اما در کمال تعجب میبینیم که مصاحبه با اینکه ماه ها پیش انجام شده، یک روز بعد از انتشار سالنامه منتشر میشود. این رفتار یک تضاد را به نمایش میگذارد که از نظر سردبیری روزنامهی شرق، سالنامه مهمتر بوده یا روزنامه؟
مشابه این رفتار را در روزنامه اعتماد دیدیم. دبیر اعتماد آنلاین گفتگویی را با احمدی نژاد انجام داد، اما یک کلمهی آن در روزنامهی اعتماد چاپ نشد. ظاهرا سردبیری روزنامه مخالف انتشار آن بود. اما آیا الیاس حضرتی مدیر روزنامه اعتماد و اعتماد آنلاین هم مخالف این گفتگو بود؟ طبعا نبود که اگر بود مصاحبه انجام نمیشد.
پیام هایی که از شرق یا اعتماد به بیرون مخابره می شود حاکی از عدم یک دستی و اختلاف است. در هر روزنامه ای ممکن است اختلافات ریز و درشتی وجود داشته باشد اما وظیفهی سردبیری است که تلاش کند با رفتارهای دوگانه آنها را به نمایش نگذارد و برای دیگران مخابره نکند.
