رشد روز افزون جمعیت و توسعه بی رویه کلان شهرها ضمن بروز مشکلات فراوان در تأمین انرژی، با تولید حجم وسیعی از آلاینده های جامد و مایع همراه می باشد. زباله ها از معضلاتی هستند که گریبان اکثر شهرها خصوصاً کلان شهرها را گرفته اند. روش های مختلفی برای امحاء پسماندهای شهری وجود دارد در حالی که در بسیاری از مناطق، دفن در زمین به عنوان اولین گزینه و در اغلب موارد تنهاترین گزینه مطرح می باشد که باعث بروز مشکلات فراوان زیست محیطی می شود.
مواد زائد آلی موجود در زباله های شهری و فاضلاب خانگی از دسته زیست توده های نوین می باشند که می توانند به عنوان یک ماده اولیه در تولید انرژی مورد استفاده قرار گیرند و نجات محیط زیست با زباله های شهری صورت گیرد. بسته به ترکیب و کیفیت زباله های شهری، روش های مختلفی برای استحصال انرژی از این مواد زائد آلی به کار می رود. فناوری های زباله سوزی، پیرولیز (از هم پاشیدگی یک ترکیب به وسیله گرما Pyr =آتش و Lysis = گسستگی)، گازی سازی، پلاسما، هضم بی هوازی و لندفیل (یا خاک چال شامل مواد با تنوع وسیعی می باشند مثل پسماندهای دامی، مواد گیاهی، کاغذ و چوب) نمونه ای از فناوری های قابل کاربرد در زمینه تولید انرژی (برق و حرارت) از زباله های شهری می باشند. این موضوع با اثرات مثبت زیست محیطی دارای جذابیت های لازم برای تصمیم گیران در حوزه های مدیریت خدمات شهری و نیز دست اندرکاران حفظ محیط زیست می باشد.
یکی دیگر از مهم ترین اهداف تشکیل حوزه های دفن زباله شهری؛ جمع آوری بیوگاز تولیدی آن هاست که باعث جلوگیری از تصاعد گازهای گلخانه ای مانند متان می شود و نیز استفاده از انرژی تجدیدپذیر موجود در بیوگاز است. بیوگاز مخلوطی از سه ترکیب به نام های متان، دی اکسیدکربن و سولفید هیدروژن است. از بیوگار می توان به عنوان سوخت ایمن و سالم در محیط خانه استفاده کرد. برای تولید بیوگاز نه تنها از مواد هیدروکربوری استفاده نمی شود که از نظر استانداردهای جهانی محیط زیست مسئله بسیار حائز اهمیّتی است بلکه از ضایعات تولیدی و زباله های دست ساخته بشر در شهرهای بزرگ، استفاده می شود که در پاکسازی محیط زیست نقش مهمی را بازی می کند. این گاز به صورت طبیعی در پساب ها و مرداب ها مشاهده می شود. در روستاها می توان با استفاده از فضولات دامی و انسانی همراه با گیاهان و چربی ها، بیوگاز تولید و در همان محل به عنوان سوخت استفاده کرد.
می دانیم که برای تولید نفت و گاز طبیعی نیاز به میلیون ها سال زمان می باشد ولی با تولید بیوگاز از منابع طبیعی یک راه حل این مشکل می باشد که تولید گاز در هر زمان و مکان دلخواه فراهم ساخته است. در حال حاضر بحران انرژی سبب شده که بیوگاز را به عنوان یک جانشین مناسب برای انرژی فسیلی بدانیم.
مطالعات و بررسی های انجام شده توسط کارشناسان بر روی زباله نشان می دهد که با تجزیه زباله طی یک دوره ۱۵ تا ۲۰ ساله حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ متر مکعب گاز را می توان از یک تن زباله بازیافت کرد به گونه ای که تا ده سال اول هر سال ۱۰ مترمکعب گاز تولید خواهد شد. آزمایش ها و بررسی های مختلف در این زمینه بیان می کند که هر مترمکعب گازکه از زباله استخصال می شود ۲۲/۵ کیلووات برق تولید می کند. از امتیازات استفاده از بیوگاز این می باشد که در هنگام سوختن دارای شعله آبی رنگ و بدون دود می باشد. قسمت اعظم این گاز عموماً از متان و گاز کربنیک تشکیل شده و ترکیبات مختلف آن بستگی به نوع مواد اولیه ای دارد که برای تولید گاز مصرف می شود. بیوگاز را می توان برای مصارفی چون: در دیگ های بخار برای تولید گرما، در کارخانجات تولید کننده توأم نیرو و حرارت، موتورهای احتراق داخلی، فروش به مصرف کنندگان منطقه ای استفاده کرد.
می توان گفت استفاده از بیوگاز علاوه بر سالم سازی محیط زیست و تهیه کود غنی و تولید گاز سوختنی از نقطه نظر اقتصادی دارای اهمیّت بسیار زیادی است. سالیانه از هر تن زباله شهری مقادیر فراوانی گاز قابل استحصال خواهد بود و افزایش این مقدار با طراحی و مدیریت صحیح محل دفن زباله ها امکان پذیر است.
گردآوریشده توسط پایگاه دانستنی آنلاین
