عوامل اضطراب و پریشانی خاطر

۱- داشتن گذشته نامطلوب:

گاهی افراد نگران اشتباهات، کوتاهی ها، قصور و گناهانی هستند که در گذشته مرتکب شده اند. این اشتباهات و کوتاه ها فکر فرد را به خود مشغول می‌کند. در این صورت توصیه شده است که انسان به یاد خدا باشد زیرا تنها یاد خداست که به وی آرامش می‌دهد. باید به این امر معتقد باشد که خدای بخشنده توبه پذیر است و اشتباهات و لغزش های گذشته او را می بخشد. پس باید سعی کند گذشته خویش را جبران نماید.

۲- داشتن آینده مبهم و تاریک:

راه یافتن افکاری همانند احتمال ضعف و بیماری، درماندگی، گرفتاری در چنگال دشمنان و خطراتی از این دست در آینده به ذهن انسان از مواردی است که موجب اضطراب و پریشانی می شوند. تنها راه علاج این نگرانی‌های ذهنی و تشویش خاطر، ایمان به خدای رزاق و مهربان است و توجه به این نکته که قدرت او مافوق همه قدرت هاست و برای بنده همین کافی است که به او توکل کند.

همچنین ترس و وحشت از دست دادن افراد یا امکاناتی در آینده که محبوب انسان هستند، ازجمله این امور است  اما دوستان حقیقی خداوند خود را از هر گونه وابستگی و اسارت در جهان مادی آزاد می کنند و به خاطر ازدست دادن آن ها، ذهن خود را آشفته نمی سارند.

۳- پوچ انگاری در زندگی:

برخی انسان ها زندگی و حیات خود را پوچ و بیهوده تصور می کنند اما انسان مؤمن، هدفمند است و مسیر تکاملی خود را برای رسیدن به هدف عالی خود که کمال انسانی است طی می‌کند و برای رسیدن به آن برنامه ریزی و تلاش می‌کند و زحمات خود را بی نتیجه نمی‌بیند.

۴- دل بستگی به ظواهر دنیا:

یکی دیکر از عوامل اضطراب خاطر، وابستگی به زرق و برق و ظواهر دنیایی است. به عنوان مثال فکر و ذکر برخی انسان ها، منازل مجلل و لوازم تشریفاتی است و تصور این که از این وابستگی ها چگونه جدا خواهد شد آرامش را از خود سلب می کند و دچار اضطراب می شود.

۵- ترس از مرگ:

یک دیگر از عوامل اضطراب و پریشانی خاطر، نگرانی‌های انسان از مرگ است که در هر رده سنی به سراغ او می‌آید، این گونه افراد مرگ را پایان همه چیز می دانند. اما شخص مؤمن، مرگ را پایان زندگی نمی‌داند بلکه گذرگاهی برای رفتن از زندان به یک فضای بزرگ و آزاد می‌داند لذا دچار چنین نگرانی و اضطرابی نخواهد شد.

۶- سوء ظن ها و توهمات:

بسیاری از مردم از خیال پوچ و بی اساس و سوء ظن ها و توهمات رنج می‌برند در حالی که شخص با ایمان با توکل بر خداوند از این نوع توهمات به دور است و حسن ظن را وظیفه خود می‌داند، زیرا دستور خداوند در قرآن است که «ای اهل ایمان، از بسیاری پندار‌ها در حق یکدیگر دوری کنید که برخی ظن و پندار‌ها معصیت است» و یکی از بهترین روش‌ها برای رفع اوهام و خیالات، خواندن قرآن است.