شهردار در جایگاهی نیست که برای اندیشمندان تعین تکلیف کند

دانستنی آنلاین: روز سه شنبه 13 تیرماه بود که نیروهای تحت امر علیرضا زاکانی شهردار تهران، با یورش به خانه اندیشمندان علوم انسانی، از اعضا و مدیران موسسه خواستند وسایل خود را جمع کرده و ساختمان را تحویل شهرداری دهند!

به گزارش دانستنی آنلاین؛ بر اساس گزارش های منتشر شده، عوامل شهرداری  که به دستور شخص علیرضا زاکانی به این مرکز فرهنگی یورش برده بودند، برای اجرای دستور شهردار در این مجموعه فرهنگی مستقر شدند و  مدیران مجموعه برای حفظ این نهاد مدنی مجبور شدندحتی شب را در ساختمان سپری کردند. اما  صبح روز بعد متوجه شدند، تمامی قفل درها عوض شده است.

در ادامه حضور شهرداری، اعضای «موسسه خانه اندیشمندان علوم انسانی» رسما از نماینده‌های شهرداری تهران شکایت کردند و از دادستانی تهران خواستند مهلت مناسب برای تعیین تکلیف به آنها داده شود. بر اساس اظهارات مدیران این موسسه، هیچ اخطاریه‌ای جهت تخلیه به موسسه ارسال نشده و اعضای موسسه از اراده شهرداری برای تخلیه ملک مطلع نبودند. بر همین اساس دادستانی از معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری خواسته است از تخلیه ملک خودداری کرده و مدارک و مستندات خود را به سرعت ارائه دهد.

«ساختمان» این موسسه فرهنگی متعلق به شهردای است و بر اساس قراردادی با سازمان املاک و مستغلات به صورت حبس مطلق در دهه ۹۰ در اختیار این موسسه قرار گرفته اس و خانه اندیشمندان علوم انسانی ۱۲ سال پیش در محل پارک ورشو تهران به منظور همفکری و همراهی اندیشمندان در حوزه‌های مختلف علمی ایجاد شده است.

از زمان تصدی سازمان شهرداری تهران توسط کاندیدای پوششی انتخابات 1400، بارها عوامل شهرداری تهران با دستور مستقیم زاکانی دست به اقداماتی زده اند که هیچ ارتباطی با وظیفه ذاتی شهرداری نداشته و تنها اهداف سیاسی و سلیقه ای شهردار تهران را دنبال کرده اند.

زاکانی می خواهد افراد همسو با خود را جایگزین اندیشمندان کند

نمی‌خواهند خانه اندیشمندان را تعطیل کنند، بلکه می‌خواهند استادان انقلابی، و بسیجی، در خانه اندیشمندان حضور پر رنگ تری داشته باشند

در همین رابطه محمد فاضلی عضو سابق هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی، و یکی از اعضای هیات مذاکره کننده با نماینده شهرداری در خصوص پشت پرده حمله عوامل شهرداری به خانه اندیشمندان علوم انسانی گفت: نماینده شهرداری گفت، نمی‌خواهند خانه اندیشمندان را تعطیل کنند، بلکه می‌خواهند استادان انقلابی، و بسیجی، در خانه اندیشمندان حضور پر رنگ تری داشته باشند.

این استاد دانشگاه با اشاره به پیام شهرداری در اینستاگرام اظهار داشت: البته شهرداری تهران در پیامی در اینستاگرام یا دیگر شبکه‌های اجتماعی اعلام کرده اند عملکرد خانه اندیشمندان همسو با آن چیزی که هدف‌های انقلابی و ارزشی می‌نامند نیست، و قبلا ابراز ناخشنودی کرده بود.

وی ادامه داد: اما کاری که شهرداری دارد انجام می‌دهد از چند حیث قابل نقد است:
اول. شهرداری فضا‌های متعددی از جمله ده‌ها فرهنگ سرا و سالن‌های اجتماعی در سراسر تهران در اختیار دارد و به راحتی می‌تواند آن‌ها را در اختیار استادان ارزشی و انقلابی و … قرار دهد.
دوم. خانه اندیشمندان تاکنون دارای فضای متکثری بوده، و همه استادان با هر جهت‌گیری فکری، در برنامه‌های گوناگون حضور و مشارکت داشته اند؛ بنابراین با تغییر در سیستم مدیریتی خانه اندیشمندان، چیزی که اتفاق می‌افتد حضور گسترده‌تر استادان انقلابی نیست، بلکه تنگ کردن فضا برای استادانی هست، که مستقل هستند و احیانا ممکن است متفاوت بیندیشند.
سوم. شهرداری قصد دارد مدیریت خانه اندیشمندان را از اختیار مدیریت فعلی خارج کند، اما حتی اگر خانه اندیشمندان فقط به اندیشمندان و استادان غیر همسو با آقای زاکانی، تعلق داشته باشد که این گونه نیست، باید گفت این دست از استادان نیز حق دارند در فضای پایتخت، خرده مکانی اختصاصا به خود را در اختیار داشته باشند. شاید نزدیک به ۸۰ درصد استادان و اندیشمندان علوم انسانی کشور در تهران مستقر هستند. این اندیشمندان جز خانه اندیشمندان جای دیگری ندارند، به ویژه با ایجاد محدودیت‌های سیاسی و امنیتی در دانشگاه ها، هیچ فضا و فرصتی به استادان داده نمی‌شود تا در دانشگاه‌ها حضور داشته باشند، و فعالیت بکنند.

بودجه خانه اندیشمندان اختصاص سه میلیارد تومان است در حالی که بودجه خانه مداحان ۹ میلیارد تومان است. حال اگر مداحان که خودشان دارای کسب و کار وسیع و درآمد هستند، بتوانند ۹ میلیارد تومان دریافت کنند، چگونه است که برای خانه علوم انسانی کشور با دارای هزاران دانشجو و استاد ۳ میلیارد تومان  اختصاص می‌یابد؟

فاضلی افزود: اما این که شهرداری ادعا می‌کند، چون ساختمان و بودجه این مرکز را پرداخت می‌کند پس حق دارد سیاست‌های خودش را اعمال کند، از آن جا که شهردار بودجه را از عوارض دریافتی از شهروندان پرداخت می‌کند، هزینه کرد بودجه مذکور نیز باید برای تامین حقوق شهروندان باشد؛ بنابراین شهروندان حق دارند جایی داشته باشند که در آن گفت وگوی فکری و فرهنگی و همچنین گردهمایی‌هایی برای بحث و گفتگو مستقل از دخالت شهرداری داشته باشند.

عضو خانه اندیشمندان علوم انسانی با اشاره به بودجه این مرکز فرهنگی گفت: البته بودجه شهرداری برای حقوق فرهنگی شهروندان بسیار ناچیز است، در جلسه، نماینده شهرداری یعنی معاونت اجتماعی و فرهنگی شهرداری مطرح کردند بودجه فرهنگی و اجتماعی که به خانه اندیشمندان اختصاص یافته سه میلیارد تومان است. این در حالی است که به خانه مداحان ۹ میلیارد تومان بودجه اختصاص یافته است. حال اگر مداحان که خودشان دارای کسب و کار وسیع و درآمد هستند، بتوانند ۹ میلیارد تومان دریافت کنند، چگونه است که برای خانه علوم انسانی کشور با دارای هزاران دانشجو و استاد ۳ میلیارد تومان در سال اختصاص می‌یابد؟
حال به اعتبار این بودجه ناچیز، آیا شهرداری حق دارد جهت گیری فکری فرهنگی فعالیت‌های خانه اندیشمندان علوم انسانی را تعیین بکند؟ از این رو شهرداری در جایگاه و مقامی نیست که بتواند برای اندیشمندان کشور تعیین تکلیف بکند.

اساتید علوم انسانی  امروزه جزو بی قدرتان جامعه هستند

شهردار از زور و زر کافی و همچنین از حمایت و پشتیبانی نیرو‌های متعدد دیگر برخوردار است؛ بنابراین اگر  نخواهد در خواسته و تصمیم اش تجدید نظر بکند، بعید می‌دانم که استادان علوم انسانی که امروزه جزو بی قدرتان جامعه هستند، بتوانند در مقابل آنان کاری بکنند

این استاد دانشگاه در ارزیابی خود از تقابل شهردار تهران با جامعه اندیشمندان علوم انسانی اظهار کرد:  به هر حال شهردار از زور و زر کافی و همچنین از حمایت و پشتیبانی نیرو‌های متعدد دیگربرخوردار است؛ بنابراین اگر شهردار نخواهد در خواسته و تصمیم اش تجدید نظر بکند، بعید می‌دانم که استادان علوم انسانی که امروزه جزو بی قدرتان جامعه هستند، بتوانند در مقابل آنان کاری بکنند. اما نکته مهم آن است که اگر شهردار بتواند چنین پیروزی را به دست بیاورد این پیروزی تبریک گفتن ندارد. چون پیامد‌های خواسته و ناخواسته و پیامد‌های منفی این پیروزی دامن خود حاکمیت و مدیریت شهری را خواهد گرفت. خانه اندیشمندان خرده فضایی کوچک برای گفتگو، تعامل، و فضای تنفس فکری و فرهنگی در جامعه است. بستن این پنجره‌ها و فضا‌ها در نهایت دستاوردی را برای خود حاکمیت و حکمرانی شهری نخواهد داشت. جز این که طبقه متوسط شهری و طبقه فهیم و طبقه عامل اهل فکر را سرخورده تر، و خشمگین‌تر می‌کند.

بخشی از التهاب و نارضایتی عمیقی که در جامعه و به ویژه در تهران وجود دارد، فقط ناشی از فقر و تورم نیست، بلکه، ناشی از تنگنای حضور فرهنگی و حضور اجتماعی در فضای شهری است

فاضلی افزود: به عبارت دیگر اگر ماهیت این فضا عوض، و به فضای مداحان و صدا و سیما یا به فضا‌های رسمی حاکمیتی تبدیل شود. دیگر جمعیتی که به چنین فضایی جذب می‌شدند، جذب نخواهند شد. معنایش این است که آن موقع نیاز شهروندان بی پاسخ می‌ماند و سرخوردگی و خشم تولید می‌شود. امیدوارم حکمرانی شهری و کسانی که در حاکمیت احساس مسئولیت می‌کنند و عقلانی می‌اندیشند با نگاه بلند مدت و پایدار به شهر تهران و خانه اندیشمندان و دیگر فضا‌های شهری شبیه این نگاه کنند.
وی در پایان تاکید کرد: بخشی از التهاب و نارضایتی عمیقی که در جامعه و به ویژه در تهران وجود دارد، فقط ناشی از فقر و تورم نیست، بلکه، ناشی از تنگنای حضور فرهنگی و حضور اجتماعی در فضای شهری هم هست؛ و این تنگنای حضور فرهنگی و اجتماعی، برای شهروندان، تنگی تنفس ایجاد می‌کند. این در حالی است که استادان ارزشی و انقلابی ده‌ها شبکه رادیویی و تلویزیونی کشور در اختیارشان قرار دارد.