دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان

دانستنی آنلاین: در دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان می خوانیم :

 بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند بخشاینده ی مهربان

اللهمّ زَیّنّی فیهِ بالسّتْرِ و العَفافِ

خدایا مرا در این روز با پوشش و پاکدامنی زینت بده

واسْتُرنی فیهِ بِلباسِ القُنوعِ و الکَفافِ

 و  با جامه قناعت و خودداری زینت بده

و احْمِلنی فیهِ علی العَدْلِ و الإنْصافِ

و وادارم کن در آن بر عدل و انصاف

و امِنّی فیهِ من کلِّ ما أخافُ

 و آسوده‌ام کن در آن از هر چیز که می‌ترسم

بِعِصْمَتِکَ یا عِصْمَهَ الخائِفین.

به عصمت خودت ای نگهدار ترسناکان

دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان

به گزارش پایگاه خبری دانستنی آنلاین، در دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان خداوند بی همتا به عصمت اش سوگند می دهیم و از او می خواهیم ما را با پوشش و پاکدامنی زینت بدهد و  با جامه قناعت و خودداری زینت دهد و در آن به عدل و انصاف وادارمان کند و  در این روز از هر چیز که می‌ترسیم، آسوده‌مان کند.

ستر و عفاف چیست؟

در شرح این دعا گفته اند: «ستر» به معنی پوشاندن است یعنی این که زشتی ها و گناهان مردم را مخفی کنیم. یکی از اسامی خداوند متعال ستار العیوب است. هر مؤمنی که بخواهد بنده واقعی خداوند باشد، باید صفات خدایی داشته باشد. از این جهت است که روزه داران واقعی این صفت را از او درخواست می کنند.

عفاف یا عفت به معنی نگاه داشتن نفس از چیزهایی است که حرام بوده یا انجام آن شایسته نیست و به تعبیر دیگر، عفت عبارت است از بازداشتن نفس و نگاه داشتن قوای شهوانی از محرمات و نوامیس مردم.

به طور کلی می توان گفت عفت به معنای خود کنترلی، نظارت بر خویشتن، پرهیزکاری، احساس حضور در محضر خداوند و جلوگیری از طغیان نفس در ارتکاب به معاصی، در شئون مختلف وجودی انسان به ویژه در حیطه جنسی است. فردی که به چنین ارزش هایی پایبند باشد و آنها را در خود به صورت معقول و منطقی نهادینه کرده باشد از انحرافات اخلاقی به ویژه انحرافات جنسی در امان خواهد بود و به تبع آن از کمالات اخلاقی برخوردار خوهد شد.

قنوع و کفاف در فرهنگ اسلامی

قنوع و کفاف را در این دعا در کنار هم آورده اند زیرا هر دو می توانند به یک معنی باشند. قنوع مترادف قناعت در لغت به معنای بسنده کردن به‌اندکی از آنچه مورد نیاز انسان است. همچنین قناعت را به رضایت داشتن به قسمت نیز معنا کرده‌اند. در فرهنگ فارسی نیز قناعت در معنای خرسند بودن به قسمت و بسنده کردن به مقدار اندک، گفته شده است. امام علی(ع) نیز قناعت را بهره‌مندی از دنیا به‌اندازه کفایت و رفع نیاز دانسته است. نه اکتفا کردن به مقدار کم و بهره‌مندی کم از دنیا.

در اصطلاح دینی: صفتی است که با تکرار و تمرین در انسان به صورت ملکه‌ای در می‌آید که باعث خشنودی و راضی شدن به چیز کم و نگه‌داشتن نفس از زیاده‌خواهی است.

فایل صوتی دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان