بهترین سن ازدواج به نظر شما چه سنی است؟ بیشترین مخاطب ما در این نوشتار نوجوانان و جوانانی هستند که شاید به ازدواج فکر می کنند. واقعا چگونه می توان فهمید که آیا زمان مناسب برای ازدواج شخص فرارسیده است یا نه و آیا ازدواج در چه سنی پایدارتر است؟ مشاوران و روان شناسان خانواده، به این پرسش ها پاسخ داده اند. با پایگاه خبری دانستنی آنلاین همراه باشید تا نظر روان شناسان را در رابطه با بهترین سن ازدواج مرور کنیم.
قدیمی ها معتقد بودند کسانی که دیرتر ازدواج می کنند، ازدواج های پایدارتری دارند و کسانی که زود و در سن پایین و در نوجوانی ازدواج کنند، معمولا ازدواج ناپایداری دارند. البته این عقیده نه بر اساس علمی ، بلکه برساس تجربه در بین مردم رایج بوده است.
چرا ازدواج در سنین پایین مناسب نیست؟
آیا این تصور درست است؟ این عقیده گذشتگان را اگر به صورت علمی بررسی کنیم می توانیم بگوییم؛ فردی که در سن نوجوانی بسر می برد، احتمالاً از لحاظ مالی محدود و بی ثبات و در مورد آینده شغلی خود نا مطمئن است. احتمالاً فشارهای مربوط به سن شامل خانواده، دوستان، کار و مدرسه را دارد و حتی ذهن و عقل معاش او هنوز کامل نشده است. علاوه بر همه اینها، بسیاری از نوجوانان در رابطه با مشکلات زندگی که پیش رو دارد، بیتجربه است، بنابراین ازدواج در سن پائین دارای سختی هایی می باشد.
نتایج پژوهش ها و شاخص های آماری نشان می دهند؛ فردی که در ۲۵ سالگی ازدواج می کند در مقایسه با کسی که در سن ۲۰ سالگی ازدواج می کند، ۵۰% کمتر طلاق را تجربه می کند و تا کنون نیز این کاهش چشمگیر دیده شده است.
علت این که ازدواج در سنین بالاتر، کمتر به طلاق منجر می شود، این است که شاید زوج ها از لحاظ مالی به ثبات رسیده اند و تجربه کافی برای کسب درآمد و نحوه اداره هزینه های زندگی خود را به دست آورده اند، احساسات و درک واضح تری از خود و اهداف خود دارند و وقت کافی برای فهم ودرک آنچه که واقعاً در زندگی و پس از ازدواج میخواهند، صرف کرده اند.
بهترین سن ازدواج
نیکلاس ولفینگر- محقق جامعه شناسی- واقعیت جالبی را در خصوص سن ازدواج بیان می کند: او بر اساس داده های آماری سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ در بررسی ملی رشد خانواده (NSFG) نشان می دهد که احتمال طلاق در ازدواج پس از ۳۵ سالگی بیشتر از ازدواج در ۳۰ سالگی است و بهترین سن برای ازدواج به نظر می رسد بین ۲۸ تا ۳۲ سالگی باشد.
بر اساس تحقیقات روان شناسی مشابه دیگر، میزان طلاق با افزایش سن ازدواج زوجین از نوجوانی تا ۲۸ سالگی کاهش می یابد. همچنین میزان طلاق از ۳۲ سالگی تا میان سالی با افزایش سن افزایش پیدامی کند.
مجله اسلیت (Slate) نیز یافته های جدید خود را با عنوان “نظریه کلیدهای طلایی ازدواج” به این ترتیب بیان داشته است: در ازدواج های زود هنگام میزان طلاق بیشتر است. همچنین در ازدواج های خیلی دیر هم میزان طلاق زیاد است با این تفاوت که شاید تا حدودی کمتر احساسی و هیجانی هستند.
چرا میزان طلاق در این سن زیاد است؟
ولفینگر تحقیقات خود را در سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ در مرکز ملی رشد خانواده(NSFG) تکرار کرد، در تحقیقات جدید وی همان نتایج و روندهای قبلی ظاهر شدند. به این ترتیب که زوج هایی که در سن نوجوانی ازدواج کرده بودند، در پنج سال اول زندگی حدود ۳۸ درصد طلاق را تجربه کرده بودند؛ افرادی که در اوایل بیست سالگی ازدواج کرده بودند نیز بسیار آسیب پذیر بوده اند که حدوداً ۲۷٪ آن ها از هم طلاق گرفتند، اما میزان طلاق برای زوج هایی که در بین ۲۵ و ۲۹ سالگی ازدواج کرده بودند ۱۴٪ و همچنین طلاق برای سنین ۳۰ تا ۳۴ ۱۰٪ بوده است که کاهش چشمگیری را نشان می دهد.
با این حال، افرادی که در اواسط دهه ۳۰ سالگی ازدواج کرده اند، بار دیگر در معرض خطر طلاق قرار داشتند: زوج هایی که برای اولین بار در ۳۵ سالگی یا بیشتر ازدواج کرده بودند، در طی پنج سال اول ازدواج خود، ۱۷ درصد طلاق را تجربه کردند.
شواهدی که ولفینگر در کنترل انواع متغیرهای جمعیت شناختی یافت، در جهان امروز نیز دارای مصداق هایی می باشد. بر طبق یافته های وی، ازدواج قبل از اواسط دهه ۲۰ و پس از اواسط دهه ۳۰ سالگی با میزان بالاتر طلاق همراه است.
به عقیده او خود-گزینی ( انتخاب همسر توسط خود افراد) یکی از دلایل افزایش درخواست طلاق در این رده سنی است: افرادی که تا اواسط ۳۰ سالگی سن ازدواج را به عقب می اندازند، عموماً به دلیل ثبات مالی که معمولاً در اوایل ۳۰ سالگی ایجاد می شود، اغلب به خاطر پول و مسائل مالی ازدواج نمی کنند که ممکن است به سادگی برای موفقیت در ازدواج کمتر مورد توجه قرار گیرد.
آمار تقاضای طلاق در ایران
سازمان ثبت احوال کشور آمار ازدواج در ایران در ۹ ماه اول سال ۱۳۹۶ را ۴۸۱۸۱۹ مورد و آمار طلاق را ۱۳۳۳۶۶ مورد ،همچنین میانگین سن ثبت طلاق برای مردان را ۳۶ سال و ۵ ماه و برای زنان را ۳۱ سال و ۷ ماه اعلام کرده است.
