روزبه کردونی، رئیس موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی در یادداشتی به مسئله بحران آب و تاثیر نقش آفرینی نهادها یا افراد میاندار و میانجی در حل این موضوع پرداخت.
به گزارش دانستنی انلاین، روزبه کردونی، رئیس موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی در یادداشت خود آورده است:
طبق اسناد تاریخی موضوع انتقال آب از کوهرنگ به زاینده رود از دوران صفوی مورد توجه بوده است و حداقل یک سابقه ۳۰۰ ساله دارد . دکتر حائری در کتاب “نخسین رویاروییهای اندیشه گران ایرانی با دورویه تمدن بورژوازی غرب” به نامه ای از شاهقلی خان وزیر شاه سلطان حسین به لویی چهاردهم در سال ۱۷۱۵ میلادی ( ۱۱۲۸ قمری ) استناد می کند که در آن وزیر ایرانی نوشته است : ” چون در حوالی تختگاه پادشاهی رودی موسوم به آب کورنگ ( کوهرنگ ، کارون ) هست که در این وقت خاطر مبارک به آوردن آن به دارالسلطنه همایون متعلق گردیده و کوهی مانع و بریدن آن و آوردن آب دشوار است ، اگر در آن مملکت استادان به هم رسند که تدبیرات چند توانند نمود که این امر به آسانی صورت پذیرد آن پادشاه والاجاه مقرردارند که چند نفر از ایشان را نیز جهت این کار به دربار عظمت و اقتدار ارسال نمایند ”
این ایام که مجددد موضوع بحران آب و انتقال آب در صدر توجه سیاست گذاران و شهروندان ( بویژه مردم خوزستان ، اصفهان و چهارمحال و بختیاری ) قرار گرفته است توجه به این سند تاریخی آز ان رو مهم است که دقت شود موضوع انتقال آب یک مساله تاریخی ، مزمن و در ادبیات سیاست گذاری مساله بدخیم است که هیچ راهکار ساده ، فوری و آمرانه ندارد .
جان کلام این یادداشت کوتاه این است که در مواجه با بحران آب نباید به گونه ای تصمیم گرفت که تحقق رویای یک منطقه با ایجاد کابوس برای منطقه ای دیگر توام باشد . باید بدور از رویکردهای رایج که به بورکراسی های ناتوان در حل مساله تکیه می شود ، یک سیاست گذاری عالمانه ی شهروندار مدار متکی بر فهم دقیق مساله را مبنا قرار دارد که در این صورت حتی همین بحران آب هم می تواند یک فرصت در عرصه سیاست گذاری برای نمایش توانمندی در مواجه با مسائل بدخیم و ارتقا دهنده اعتماد و سرمایه اجتماعی باشد . شاید نقش آفرینی نهادها یا افراد میاندار و میانجی در این موضوع بتواند موثر باشد.
نویسنده
