با پدید آمدن تمدن ماشینی رابطه زن و مرد پیچیده شده است. در گذشته اشتغال زن در خارج از خانه در حد کشاورزی یا دامداری بود. حال چه کمک رسان مرد بود چه به تنهایی کار می کرد. از سویی تا ابتدای قرن معاصر انواع مشاغلی که زن می توانست بدان بپردازد، محدود بود. اما امروزه زنان پابه پای مردان به بسیاری از حرفه ها اشتغال دارند.
همین امر به نوبه خود منشاء بسیاری از اختلاف های زوجین شده است. گرچه انگیزه اولیه بسیاری از زنان برای اشتغال بیرون از خانه مادی نیست. از طرفی زندگی ماشینی امکاناتی برای آنان فراهم آورده که ساعت های کاریشان را در خانه به حداقل رسانده است.
بنابراین آنها وقت اضافی فراوانی دارند. بیکاری بطالت می آورد و افسردگی. پس زنان حق دارند، برای این که احساس رضایت بیشتری کنند، خارج از خانه شاغل باشند. البته انگیزه مادی و نیازهای اقتصادی هم جایگاه خود را دارد از سویی بیشتر زنانی که به دلیل تمکین از شوهر از کار بیرون خانه چشمپوشی می کنند، بعدها دچار احساس افسوس می شوند. این زنان اغلب با تأسف می گویند: اگر کار می کردم آزادی عمل بیشتری داشتم.
*شرایط مناسب کار زن در خارج از خانه
۱-نخستین نتیجه مطلوبی که از اشتغال زن در خارج از خانه باید حاصل شود همانا رضایت خود او و لذتی است که از آن شغل می برد. در واقع باید کاری را انتخاب کند که به آن علاقه مند باشد.
۲-طبیعی است زن باید شغلی را انتخاب کند که در آن تخصص یا تجربه کافی داشته باشد وگرنه خیلی زود خسته می شود و روزهای کاری اش طاقت فرسا می شود.
۳-رضایت از محیط کار، رؤسا و همکاران یک اصل اساسی است. فرد نباید درگیری یا ناراحتی در محیط کاری خود داشته باشد.
۴-خستگی ناشی از کار بیرون نباید بر زندگی همسر و فرزندان تأثیر بگذارد. همسری که خستگی را به خانه می آورد، نسبت به شوهر پرخاشگر می شود. او حوصله فرزندانش را ندارد و در برابر خواسته های آنها می گوید: حالا نه، مادر گرفتار است. چنین زنی باید در مورد میزان کار خود در خارج از خانه تجدید نظر کند.
۵-اشتغال در بیرون از خانه نباید مانع رسیدگی به خانه و انجام امور مربوط به خانه داری شود. به یقین کثیفی و نامرتبی خانه یا آشپزی نکردن بر حسن روابط کل خانواده تأثیر سویی می گذارد.
منبع: مهدیه کرمان
