* میخواهیم درباره نامه سرگشاده سپاه، خطاب به مردم آمریکا، صحبت کنیم. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در نامهای سرگشاده خطاب به مردم آمریکا، دانشمندان و البته اصحاب رسانه برخی از موارد را ۷ ماه بعد از جنگ یادآور شده و نکتههایی را به آنها گفته است. میخواهیم درباره محتوای نامه، موضوعهای مورد نظر و بازتابهای نامه در عرصه رسانهای و در بین مردم آمریکا با شما صحبت کنیم. امشب سردار بسیجی محمدرضا نقدی، مشاور فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در استودیو مهمان ما هستند. سردار، ۷ ماه بعد از آغاز جنگ، در میانه جنگ و در حالی که همچنان ما در یک دفاع مقدس در جنگ تحمیلی سوم هستیم، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نامهای مینویسد، این بار خطاب به مردم آمریکا، چرا؟
در ابتدا وظیفه خودم میدانم که تبریک بگویم به ملتهای منطقه بهخصوص مردم عراق و مردم ایران به علت روز تاریخی ۸ مهر که برای منطقه شادیآفرین شد با اخراج آمریکا از عراق و این اولین گام بود در جهت تحقق خونخواهی شهید سلیمانی و شهید ابومهدی المهندس که وعده داده شده بود و رهبر بزرگوار شهیدمان فرموده بودند که خونخواهی اینها اخراج آمریکا از منطقه است و الحمدلله گام اول برداشته شد. امیدواریم که بهزودی شاهد شادی مردم اردن، کویت و عربستان و دیگر کشورها در اخراج آمریکا از منطقه باشیم.
مهمترین ویژگی و ثروت و سرمایه ما بر حق بودن ما است. در جنگ از این جهت که بر حق هستیم، بر عدل هستیم، این اصلیترین قدرت و توان ما است و این توان باید نقل شود. یک بخشی در میدانها نقل میشود، یک بخشی هم در گفتوگو نقل میشود و همه بشر بهطور کلی یک فطرت دارند. مثل یک نرمافزار است، سیستم عامل به زبان امروزی بخواهیم بگوییم. همه رایانهها یک سیستم عامل دارند. یک زبان مشترک بین همه است. وقتی شما روشن میکنید این سیستم عامل میآید بالا و هر عملیاتی انجام بدهید در هر جای دنیا همان اثر را دارد. سیستم عامل انسانها هم فطرت است؛ یعنی یک زبان مشترک که همه حق و عدل را دوست دارند، کمال را دوست دارند یا حیا و عفت را دوست دارند. این در ذات انسانها گذاشته شده است. در خلقت انسانها و این وجه مشترک همه ما است.
ما سعی کردیم در این نامه که نامه سپاه هم در اسم آن گذاشته شده و در حقیقت نامه مردم ایران است، آنچه که در این ۴۷، ۴۸ سال گذشته و در این ۷۳ سالی که آمریکاییها آمدند و با کودتا رژیم طاغوت را برگرداندند و آن ظلمها و جنایتهایی که شد، بیان شود و تا امروز آنچه که بر این ملت گذشته، این نامه مردم ایران است به مردم آمریکا با زبان فطرت، این نامه یک حرکت هیجانی یا رسانهای از جنس توییتهایی که بخواهیم بنویسیم قیمت بنزین، مسئله افزایش نرخ سوخت یا این چیزها که مسائل روز است که هر کسی بخواهد توییت بزند یا یک پیام بدهد از آن جنس حرف میزند که بخواهد در یک عبارت کوتاه حرف خودش را برساند و جامعهای را تحریک کند و به آن هیجان بدهد از آن جنس نیست؛ یک سری مسائل اساسیتر، اصولیتر و پایهتر و درباره تفکر ما و تفکر آنها، چرا آنها شکست خوردند و چرا ما پیروز شدیم، چطور ما پیروز شدیم، یک کشوری با یک درصد بودجه نسبت به دشمن خود، یعنی بودجه نیروهای مسلح ما اگر نیروی انتظامی را از آن کسر کنیم که جزو نیروی پلیس است، بودجه خالص نیروهای مسلح ما یک درصد بودجه ارتش آمریکا است. این وقتی در دهها سال یک درصد باشد، یعنی آنها ۱۰۰ برابر امکانات و تجهیزات جمع کردهاند. یعنی یک نیرویی با نیروی ۱۰۰ برابر مسلحتر درگیر میشود و پیروز میشود.
* پس علت اینکه نامه در این مقطع زمانی یعنی ۷ ماه بعد از آغاز جنگ، این است که خوانندگان نامه یعنی مردم آمریکا بدانند مراحلی که ایرانیها گذراندند در این پیروزی مرحله به مرحله چه بوده است؟
بله اول اینکه بدانند ایران پیروز شد، یعنی آیا دلایل متقن و مستندی که اینجا آمده که چرا میگوییم ایران پیروز شد، یک شعار و رجزخوانی است یا نه در واقع پیروز شد. بهطور دقیق اینجا با مؤلفههای قابل اندازهگیری شرح داده شد که چرا ایران پیروز شد، چرا ایران پیروز شد مهم نیست، چطور پیروز شد؟ یک نیروی مسلح با این امکانات محدود در برابر آن همه امکانات تازه آمریکا که ۱۰۰ برابر ما بودجه تسلیحاتی و بودجه نظامی آن است، رژیم صهیونیستی را هم که مدعی است چهارمین قدرت نظامی دنیا هست، آن هم شکست خورده، چه چیز موجب شد که این روی دهد.
خوب فکر کنند یک مقدار مردم آمریکا روی این موضوع. فکر کنند چه چیز باعث شده که ما بتوانیم به چنین پیروزی دست پیدا کنیم در برابر آنها و آنها شکست بخورند و چرا آنها ۴۸ سال است که از ما شکست میخورند. این عملیاتی که آنها انجام دادند از پیروزی انقلاب، در خود روزهای پیروزی انقلاب که با کودتای ژنرال هایزر روز ۲۱ بهمن تبدیل شد به پیروزی ۲۲ بهمن از همان جا اینها با این انقلاب گلاویز شدند. قبل از آن هم بودند، اما پیروزی نبود. با جمهوری اسلامی گلاویز شدند. از همان انعقاد نطفه جمهوری اسلامی، آنها با این نظام درگیر شدند تا امروز و همیشه درگیر بودند. این را باید شرح بدهیم و بگوییم خوب چرا شکست خوردند با این همه امکانات در جنگ رسانهای، در جنگ امنیتی، در جنگ اطلاعاتی، در جنگ شناختی، در جنگ اقتصادی، در تحریمها، در ترورها در همه چیز شکست خوردند و در آخر هم مجبور شدند که شمشیر را از رو ببندند و خودشان مستقیم وارد جنگ با ملت ما شوند. اینجا هم شکست خوردند. این باید ریشهیابی شود، یعنی باید برای خود مردم آمریکا حلاجی شود.
رئیس جمهور آمریکا میگوید که من قویترین ارتش دنیا را دارم. خوب، پس چرا ارتش تو همیشه شکست میخورد، خوب مردم تو باید بروند و فکر کنند چرا این ارتشی که قویترین ارتش دنیا از لحاظ ساز و برگ است و بیشترین هزینه را هم میکند و بعضی از سالها به اندازه کل بودجه دفاعی ۲۰۰ کشور در دنیا در یک کشور آمریکا هزینه میشود برای ارتش، چرا این ارتش در ویتنام آن افتضاح را به بار میآورد و فرار میکند، چرا در افغانستان ۳۰۰۰ میلیارد دلار خرج میکند و بعد با به جا گذاشتن ۸۵ میلیارد دلار سلاح که غنیمت میافتد به دست طالبان بعد از ۲۰ سال و ۲۵۰۰، ۲۶۰۰ کشته که آمار رسمی خودشان است.
ما الان در جنگ خودمان حس میکنیم که اینها دهها برابر آمار را کوچک میکنند. وقتی میخواهند تلفات خود را بگویند برای مردم خودشان، خیلی سخت است. آمار را دهها برابر کم میکنند. خوب اینها خودشان بهطور رسم گفتند که حدود ۲۵۰۰، ۲۶۰۰ تا کشته در افغانستان دادیم، ۳۰۰۰ میلیارد دلار خرج ۲۵۰۰ و خردهای کشته، با آمار خودشان ۲۰ سال آنجا ماندند و بعد در آخر ۸۵ میلیارد دلار اسلحه را هم جا گذاشتند و حکومت را دادند دست همانهایی که به خاطر کنار زدن آنها آمده بودند و افغانستان را اشغال کرده بودند. یعنی بهطور دقیق حکومت را دادند به دست همانهایی که به خاطر آن، جنگ را شروع کرده بودند.
در عراق که امروز آن را ترک کردند و از این کشور اخراج شدند، اینها ۲۰ سال از شروع تجاوزشان میگذرد. البته یک دور اینها عراق را ترک کردند و رفتند، اما دوباره ۲۰۱۴ برگشتند، ۲۰۱۱ رفتند ۲۰۱۴ به بهانه داعش برگشتند و الان از آن تاریخ اولین اشغال آنها ۲۰ سال میگذرد. ۴۰۰۰ میلیارد دلار خرج کردند. شما صفرهای اینها را نمیتوانید بشمارید. این قدر اینها در عراق خرج کردند، ۴۸۰۰ کشته آمار رسمی آنها است که حداقل ۴۰ هزار شاید باشد. خیلی بیشتر از اینها است و ۲۰ سال زمان طول کشیده و امروز همه عراق یکپارچه جشن است. همه شادمانی میکنند به خاطر خلاص شدن از شر آنها. این رویدادها چطور به وقوع میپیوندد. خوب چقدر مدیران این کشور باید بیکفایت و ناتوان و ناکارآمد باشند که این ثروتهای عظیم را خرج میکنند که محصول آن باشد این که مردم جشن بگیرند، آنها را اخراج کنند و راه ندهند.
این یک مسئله مهم است و باید روی آن فکر کند. ما با مردم اینها حرف زدیم با زبان فطرت خودشان که بیایید اینها را محاسبه کنید. بعد میخواهد بیاید رجز بخواند که من میخواهم بیایم ایران را بگیرم، خوب ایران را میخواهی بگیری، کار تو ۲۰ سال در افغانستان به آن عاقبت کشید، بعد هم در عراق با این عاقبت با این همه کشته، ایران ۳ برابر افغانستان و چهار برابر عراق است. سرزمین و جمعیت آن هم که دو برابر است. تازه آنها را هم که رفتی و گرفتی، زمانی گرفتی که در افغانستان نصف کشور دست مخالفان دولت بود، در عراق ۴ تا ۵ استان آن دست مخالفان بود و همه مردم میخواستند از دست حکومت نجات پیدا کنند. در خیابانها بودند برای نجاتیافتن از دست حکومت، تو آن موقع رفتی از فرصت استفاده کردی به اسم نجات مردم وارد شدی. اینجا در ایران که ۳۰ میلیون جانفدا ثبتنام کردند، چطور میخواهی وارد شوی، کجا میخواهی بروی. اینها بالاخره جای فکر کردن دارد. بعد تو آنجا ۴۰۰۰ میلیارد دلار خرج کردی، آن طرف ۳۰۰۰ میلیارد دلار، اینجا چقدر باید خرج کنی با این اقتصادی که ۴۰ هزار میلیارد دلار بدهی تا الان داری و هر روز این اقتصاد به سراشیبی سقوط میرود و پایین میافتد. اینها مطالبی است که مردم آمریکا باید به آن فکر کنند و بفهمند که الگوی حکومت آنها و افرادی که انتخاب میکنند، اشتباه است. کسانی را به ریاست برمیگزینند که لیاقت حکومت بر این مردم را ندارند.
* الان که اینها را میگویید یک بخشی از نامه به همین نکته اشاره میکند که در آستانه انتخابات گرچه از دولت آمریکا انتظاری نمیرود، اما خطاب ما شاید به رأیدهندگانی باشد که سرنوشت کشورشان را تعیین میکنند.
بله، آنها باید بفهمند که چه کسی را حاکم خودشان میکنند، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران میگوید که رهبر باید دانشمندترین افراد باشد. بعد باید عادل باشد، باتقوا باشد، اهل گناه، ظلم نباشد، کسی را اذیت نکرده باشد، باید شجاع باشد، باید به دنبال منافع شخصی خود نباشد. ما چرا میتوانیم پیروز باشیم، به این علت که چنین رهبری ما داریم، شما چی، رئیس شما در همه این شاخصها برعکس است؛ یعنی از لحاظ دانش، شما اینقدر در آمریکا دانشمند دارید، چرا یک آدم بیسواد باید رئیس شما باشد، یک آدم اراذل و اوباش باشد، شما این همه آدمهای وارسته دارید در جامعه خود، دانشمندترین آدمهای دنیا و نخبگان بزرگی از دنیا را جمع کردند با حقوقهای زیادی که میدهند، یکی از این اندیشمندان را بگذارید رئیس کشور خود، چرا فرد بیدانش، کم عقل و اراذل و اوباش را میگذارید که به فکر منافع خود است.
اینها ۳ هزار میلیارد دلار در افغانستان خرج کردند. من از هوش مصنوعی سوال کردم که اگر بخواهیم برای مردم افغانستان خانه بسازیم، برای هر فرد، یک خانه بسازیم، برای کل مردم افغانستان چقدر ما پول نیاز داریم، آهن، سیمان و اینها را ضرب و تقسیم کرد و گفت ۷۰ میلیارد دلار، ۶.۵ میلیون خانواده در افغانستان هستند، اگر ۷۰ میلیارد دلار داشته باشید، میتوانید برای همه یک خانه بسازید. بعد دوباره یک محاسبه اضافه برای من کرد و گفت اگر بخواهید خانه و همه زیرساختهای مدرسه و درمانگاه و امکانات رفاهی و پارک و اینها را بسازید، میشود ۱۵۰ میلیارد دلار. این آمده ۳ هزار میلیارد دلار در افغانستان خرج کرده و الان پرچم او زیر پای مردم افغانستان در خیابانهای کابل لگد میخورد. یک آمریکایی نمیتواند وارد کابل شود، سفارتخانه آن تعطیل شده و آنها را اخراج کردند.
اگر از این ۳ هزار میلیارد دلار، کمتر از ۳ درصد آن که میشود ۷۰ میلیارد دلار خرج کرده بود برای همین کار، پرچم ۲۰۰ سال در افغانستان بالا بود، مردمی که برای آنها خرج کردید، نمکگیر میشوند و احترام میگذارند به آن کشور، پرچم آن را زیر پا نمیگذارند، چرا این کار را نکرده، حتی اگر میخواست یک استعمارگر خوب باشد و خوب چپاول و استعمار کند، باید عقل آن میرسید که چنین کاری کند. به جای اینکه ۸۵ میلیارد اسلحه جا بگذارید و در بروید، ۷۰ میلیارد دلار خرج کرده بودید، مردم افغانستان چند نسل در خانههای ساخت آمریکا نشسته بودند.
* در نامه، درباره دستاوردهای جنگ صحبت کردیم. در این جنگ که جمهوری اسلامی ایران بر اساس مقاومت چه دستاوردهایی حاصل کرده و یکی از این دستاوردها کنترل تنگه هرمز برای اولین بار در تاریخ و بیرونراندن و فرار ناوهای آمریکایی به سمت اقیانوس هند است. درباره این موضوع بفرمایید، پیروزی ایران و شکست آمریکاییها و مواردی که تبیین کردید برای اینکه مصداق بیاورید برای مردم آمریکا و آنها بیشتر فکر کنند، بهخصوص در آستانه انتخابات آمریکا، کدام بود؟
آمریکا ۳۰ سال برای ما رجز میخواند که همه گزینهها روی میز است، ما میآییم، ناوهای ما میآیند، عملیات میکنیم و وقتی که میخواستند جنگ را آغاز کنند، مرتب اعلامیه میدادند که ناو هواپیمابر ما چه هست و چی نیست، آنقدر رجز روی ناو هواپیمابر خواندند که حضرت آقای شهید فرمودند که خوب بله، ناو ترسناک است، اما چیزی هم که ناو را میزند هم ترسناک است. یعنی واکنش نشان دادند. آنها خیلی تبلیغ کردند بر روی ناو هواپیمابر، خوب الان چه شد؟ دو ناو هواپیمابر آنها در اقیانوس هند، سرگردان است. ۷ ماه است که یک ناوچه و هیچ چیز، حتی یک قایق هم از ارتش آمریکا، یک قایق کوچک هم نتوانسته است پهلو بگیرد.
وقتی در اسکله ناوگان پنجم آمریکا، ۷ ماه یک قایق هم نتوانسته است که پهلو بگیرد و همه شناورهای آنها فراری هستند، همه ابهت آنها فرو ریخت. بزرگترین دستاورد جنگ این بود که آمریکا را از اریکه ابرقدرتی پایین کشید. هر کشوری که در دنیا قطب یکقدرتی شده است، در تاریخ بررسی کردم که حداقل ۱۰۰ سال دوام آورده و توانسته است که قدرت خود را ادامه بدهد، اما تنها قدرتی که به ۳۰ سال هم نکشیده، رژیم آمریکا بوده است، به علت اینکه افراد بیخرد و بیحکمتی را در رأس خود قرار دادهاند، افراد کممایه فقط با یک تبلیغ و سر و صدای جنجالی و حزبی، بالا آمدند. افراد کممایه، بیدانش و بدون حکمت، ناآگاه از وضع دنیا که حتی اسم کشورها را درست نمیتوانند ادا کنند، حتی جغرافیای کشورها را نمیشناسند، ادیان و مذاهب را نمیشناسند، افکار عمومی دنیا را نمیدانند، وقتی آنها را در رأس کشوری با این قدرت و ساز و برگ میگذارند، اینطور به ذلت میافتند که باید در
اقیانوسها سرگردان باشند. این مطلب، بیان شده و قدرت آمریکا همین است که مردم دیدند. مردم میبینند و میپرسند که جنگ چه میشود.
* بله پرسش مردم است که آیا جنگ میشود؟
ببینید، آمریکا همینی است که دیدید. ارتش آمریکا همینی است که دیدید. چه کار توانست انجام دهد؟ شما ۷ ماه است که میبینید این ارتش آمریکا هر کار میتوانسته، کرده است. همه توان خود را به کار برد. هیچ چیزی بیشتر از این نیست. اگر بخواهند بر اساس حسابها و منفعت خود، نه منفعت ما عمل کنند، دیگر دست از حمله نظامی به ما برمیدارند. مگر اینکه درمانده شده باشند و بخواهند خودکشی کنند، یک حمله میکنند، اما حمله همین است که تا الان شما دیدهاید. بیشتر از اینها نیست. اینکه میگویند ما میآییم و همه زیرساختها را میزنیم، خود آنها میدانند که اگر نه همه زیرساختها را، بلکه اگر یک بخشی را هم بزنند، چه بلایی سرشان میآید. میتوانند که حساب کنند چه بلایی بر سر اقتصاد آمریکا میآید. آمریکا در این ۷ ماه چه کرده است، از شکست خود در میدان جنگ در برابر رزمندگان ما پناه آورده به اینکه بخواهد فشار اقتصادی بیاورد. مردم ما خیلی بزرگتر از این حرفها هستند که بخواهند با بالا و پایین شدن دلار، میدان را خالی کنند. این مردم ایستادهاند و تاریخ را خواهند ساخت. این مردم، تاریخ را رقم خواهند زد و پیشتاز همه بشریت در آزادی از دست طاغوت خواهند بود که انشالله در همین روزها و ماههای آینده، ثابت میشود.





















