قرارداد شراکت یا قرار داد مشارکت چیست؟

قرارداد شراکت که با نام قرارداد مشارکت مدنی نیز شناخته می‌شود عبارت است از تعهدی که دو یا چند نفر در ارتباط با یک موضوع کاری، تجاری، خرید و فروش و… با یکدیگر دارند.

قرارداد شراکت یکی از قرار دادهای حقوقی بین دو طرف است که خیلی از افراد به دلیل عدم آگاهی لازم در این زمینه هنگام بستن قرارداد شراکت و پس از آن دچار مشکل می‌شوند، یکی از اصلی‌ترین دلایل آن، این امر است که آنها از نحوه بستن قرارداد شراکت بین دو نفر با خبر نیستند و نمی‌دانند الزامات قانونی این کار چیست؟ اگر شما هم می‌خواهید قرارداد شراکت ببندید، بهتر است در ادامه با ما همراه باشید تا با این قوانین آشنا شوید.

قرارداد شراکت میزان سهم هر فرد در مشارکت مربوط را مشخص می کند. در واقع این قرارداد می‌تواند میان افراد حقیقی، حقوقی، شرکت‌ها، ادارات دولتی و خصوصی بسته شود که با توجه به موضوع آن نحوه تنظیم قراردادها نیز با یکدیگر متفاوت خواهد بود.

نکات مهم در قرارداد شراکت

هنگام نوشتن قرارداد شراکت، چندین و چند مورد باید ذکر شود که عبارتند از:

عنوان قرارداد
مشخصات طرفین قرارداد
موضوع قرارداد
مبلغ سرمایه گذاری
سهم افراد در سرمایه گذاری
سهم افراد در سود و زیان
وظایف طرفین
حقوق طرفین
مدت زمان قرارداد
مکان اجرای قرارداد
تعیین جریمه در صورت عدم پایبندی به تعهدات از سوی هر یک از طرفین
تضمین ها
حل و فصل اختلافات
خاتمه قرارداد
تعداد صفحات و نسخ و ضمائم و پیوست ها

شروط اصلی عقد قرارداد شراکت بین افراد حقیقی

در عقد قرارداد بین افراد حقیقی، باید نکات متعددی مورد توجه قرار بگیرد که به آن ها اشاره می شود. اولین موردی که باید به آن توجه کرد داشتن سن قانونی طرفین است، ممنوع المعامله نبودن طرفین قرارداد شرط دیگر آن است. رضایت طرفین برای بستن قرارداد و عدم اجبار به انجام معامله از شروط اصلی عقد یک قرارداد محسوب می شود.

مشروعیت و قانونی بودن مورد معامله یا قرارداد نکته مهم دیگری است  که باید به آن توجه کرد. و معاملاتی که با موضوعیت خلاف قانون منعقد شود، ارزش قانونی ندارد و طرفین در برابر قانون مسئول خواهند بود.

عقد قرارداد میان افراد حقوقی

هنگام عقد قرارداد حقوقی باید توجه داشته باشید که قرارداد می بایست میان افرادی بسته شود که حق امضا و حق قرارداد رسمی داشته باشند. از طرف دیگر این نوع از قراردادها تنها زمانی که ارزش مالی داشته باشند، می‌توانند مورد اعتماد قرار بگیرند.

همچنین عقد قرارداد میان افراد حقیقی و حقوقی باید به صورت کاملا صریح و روشن باشد و افراد نسبت به آن هیچ ایهامی نداشته باشند.