دانستنی آنلاین: تعداد جان باختگان «خطای انسانی» در ایران بیش از دو برابر کشتههای عملیات نظامی ما بر علیه آمریکاست.
به گزارش پایگاه خبری دانستنی آنلاین، آیین تشییع و تدفین پیکر شهید سردار سلیمانی صبح روز چهارشنبه 18 دی ماه در کرمان انجام شد. همزمان با تدفین سردار، عملیات موشکی ایران بر ضد پایگاه نظامی آمریکا در خاک عراق موسوم به «عین الاسد» آغاز شد. در این عملیات موفق این پایگاه در هم کوبیده شد و آمریکا نیز برخلاف آنچه تا به امروز ادعا می کرد، جرعت پاسخگویی نظامی به ایران را نداشت.
اما در مراسم تشییع پیکر شهید سردار سلیمانی به علت ازدحام جمعیت 60 نفر از هموطنان جان باختند و ۲۱۳ نفر دیگر مجروح شدند. هرچند علت بروز این حادثه ازدحام جمعیت عنوان شد اما طبق شواهد و آنگونه که یکی از عکاسان خبری قبل این حادثه پیشبینی کرده و نسبت به بروز فاجعه انسانی با بیش از 50 کشته هشدار داده بود، علت اصلی کشته شدن 60 نفر از هموطنانمان بستن داربست به شکل غیراصولی در محل برگزاری مراسم بود. هشداری که مورد توجه هیچ کس قرار نگرفت! در نهایت فاجعه رخ داد و تعداد زیادی از هموطنان جان باختند.
صبح همان روز در حادثه دیگری، یک فروند هواپیمای مسافربری بوئینگ ۷۳۷ متعلق به خطوط هوایی اوکراین پس از پرواز از فرودگاه امام خمینی(ره) سقوط کرد. این هواپیما که عازم کییف پایتخت اوکراین بود ۱۷۶ مسافر و خدمه داشت که همگی کشته شدند. به گفته رئیس مرکز اورژانس تهران اجساد تقریبا متلاشی شده بودند و امکان شناسایی مسافران و خدمه پرواز بسیار سخت بود. از147 مسافر ایرانی این پرواز ۱۳ نفر از دانشجویان دانشگاه شریف و 4 نفر از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان بودند. جوانان نخبه کشور که از دست دادن آنها غمی چندبرابر بر دل هموطنان گذاشت.
حال، ما همان بامداد انتقام سخت را گرفته بودیم و با شلیک دهها فروند موشک زمین به زمین، پایگاه هوایی اشغالی ارتش متجاوز آمریکا را در هم کوبیده بودیم. به گفته کارشناسان حدود 100 کشته و 300 زخمی روی دست آمریکایی ها مانده بود و پایگاه عین الاسد نیز از بین رفته بود. البته مقامات نظامی تاکید کردند که هدف این عملیات کشتن نظامیان نبوده و در صورت لزوم نظامیان آمریکا در کل منطقه مورد هدف قرار می گرفت؛ اما از طرف دیگر بر دریافت و ارائه آمار کشته شدگان آمریکایی نیز تاکید دارند.
متاسفانه تعداد کشته های نظامیان آمریکایی کمتر از نصف تعداد جانباختگان هموطنان خودمان در این روز است. از انتقام سخت و پیروزی در این عملیات و زدن سیلی بر گوش ترامپ خوشحالیم و احساس غرور میکنیم. اما با 236 کشته خود چه کنیم!؟ با آبروی رفته و سرشکستگی خود چه کنیم؟!
آیا حاج قاسم راضی بود این تعداد از هموطنان ما در روز خاکسپاری او کشته شوند؟ آن هم نه در جنگ رویارو با دشمن متجاوز بلکه با «خطای انسانی»؟ آیا ملقب کردن جانباختگان این دو حادثه به عنوان «شهید» می تواند داغ دل بازماندگان را فرونشاند؟
به نظر میرسد خطای انسانی ما قویتر از نیروی نظامیمان عمل میکند و در گرفتن جان انسانها (نظامی یا غیر نظامی) عملکرد بهتری دارد!
از طرف دیگر آن ابهت و بزرگی و قدرتی که نیروی نظامی ما با درهم شکستن پایگاه نظامی آمریکا در منطقه در ذهن ایرانیان و غیرایرانیان ایجاد کرده بود و آن غرور ملی که در دل تک تک هموطنان پدید آمده بود با این «خطای انسانی» فرو ریخت. یعنی نیروی نظامی ما نمیتواند هواپیمای مسافربری را از جنگنده نظامی تشخیص دهد؟
گیریم که با عملیات اطلاعاتی توانستیم پدافند هوایی آمریکاییها را از کار بیاندازیم و به رغم آماده باش کامل آمریکاییها پدافند آنها نتوانست هیچ عکسالعملی نشان دهد؛ اما پدافند هوایی خودمان چه کرد؟ جواب جامعه جهانی را چه بدهیم؟ جواب خانواده کشتهشدگان دیگر کشورها را چه بدهیم؟
و مورد بعدی عکسالعمل نسنجیده مقامات بعد از بروز این حادثه تلخ است. حاشا کردن و منکر شدن هرگونه خطا و نپذیرفتن و عذرخواهی نکردن و ارائه توضیحاتِ مثلا علمی در مورد چگونگی بروز حادثه و راه ندادن کارشناسان خارجی در ابتدا و سپس پذیرفتن اجباری و دعوت از آنها و در نهایت ارائه یک بیانیه خشک و …!!!
یعنی مقامات ما اگر مجبور نمیشدند دلیل بروز این فاجعه را مخفی میکردند؟
آن اتحاد و یکپارچگی و همدلی ملی که در غم از دست دادن سردار دلها و درک لزوم مقابله با دشمن ایجاد شده بود، با طرفداری گروهی از سپاه و اعتمادِ به گفته مسئولین و طرفداری گروهی دیگر از گفتههای کارشناسان و صاحب نظران چندپاره شد.
آنچه آمریکا با ما نتوانست بکند، خودمان کردیم!
