#آداب_و_رسوم #عروسى_مردم_اردبیل #بیشتر_بدانیم #دانستنی
هر کدام از قوم های ایرانی برای رویدادهای مختلف خود آداب ورسوم خاصی دارند که ممکن است مختص همان قوم باشد. مراسم عروسی نیز از جمله رویداد های مهم، شاد و به یاد ماندنی برای هر خانواده ای است که در میان اقوام مختلف به صورتی خاص برگزار می گردد.
در این نوشتار پایگاه دانستنی آنلاین، می خواهیم آداب و رسوم عروسى مردم اردبیل را همرا با تصاویری از مراسم آنان، ارائه دهیم. لطفاً ما را همراهی کنید.
پس از آن که دخترى مورد پسند واقع مىشد مراسم خواستگارى انجام مىگرفت. نشانه قبول، چاى شيرين بود. در اين مجلس مهريه و شرايط طرفين و تاريخ عقد معين مىشد. مراسم عقد پس از مراسم ‘شال اوزوک’ انجام مىگرفت. اوزوک بهمعنى انگشترى است .
دعوت براى عقد از مردان مسن و ميانسال صورت مىگرفت و عقدخوانى در خانه دختر بهعمل مىآمد، اما مخارج آن را خانواده پسر برعهده داشت. پيش از بردن عروس به خانه بخت جشنى مختص زنها برپا مىشد که هدف از آن دوخت لباسهاى عروس بود که نمايش لباسها و زينتآلات نيز در طى آن صورت مىگرفت. خوانندگان و نوازندگان زن در اين مجلس دعوت مىشدند و پذيرائى گرمى صورت مىگرفت. فرداى آن روز کسانى از خانواده داماد به همراه خياط به خانه عروس رفته و قسمتى از پارچهها را بريده براى روز عروسى لباس مىدوختند. شبى که فرداى آن، عروس به خانه داماد برده مىشد، حنا گجه گفته مىشد، مخصوص دختران و زنان جوان بود که دعوت مىشدند و با او به حمام مىرفتند و غروب برگشته در خانه عروس جشن مىگرفتند و به دستهاى عروس حنا مىبستند. جشن خانه داماد هم با شرکت پسران جوان برپا مىشد .
بردن عروس به خانه داماد بعد از غروب صورت مىگرفت. جهيزيه بعدازظهر همان روز به خانه او برده مىشد و عروس را آرايش کرده و هنگام رفتن چادر به سرش مىکردند. يک نفر ‘ينگه’ همراه آنها مىشد تا آداب و مراسم حجله رفتن را به عروس بياموزد و از او مراقبت کند. در خانه داماد شام تهيه مىشد و از بستگان دعوت بهعمل مىآمد. داماد سه تا سيب به پشت عروس مىزد و به سر او نقل و نبات مىريخت و پول نثار مىکرد. در مدخل راهرو طشت مسين می گذاشتند تا عروس از روى آن بگذرد و مثل مس محکم بماند .
فرداى شب عروسى مادر عروس براى ناهار ‘قويماق’ مىفرستاد و براى شام از خانه پدرش ترکپلو مىآوردند که داراى تشريفاتى بود و دراين مراسم جمعى از نزديکان دعوت مىشدند .
عروس از ساعت ورود روى خود را از ديگران مىپوشانيد و روز اول هر يک از کسان داماد چيزى بهوى هديه مىدادند تا چادر از سر بردارند. آنرا ‘اوزآشدي’ يعنى رونما مىگفتند. پس از پايان مراسم عروس و داماد بهقصد بازديد به خانههاى دوستان و کسان خود مىرفتند. سپس نوبت اياغ آشدى بود که عبارت بود از مهمانىهائى که خويشان به افتخار آنها ترتيب داده و از خانوادههاى طرفين نيز دعوت مىکردند .
منبع: بیتوته
گردآوری شده توسط پایگاه دانستنی آنلاین
