









روضه و روضه خوانى، به معناى ذکر مصیبت سید الشهدا و مرثیه خوانى براى ائمه معصومین«ع» است که مورد تشویق امامان و یکى از عوامل زنده ماندن نهضت حسینى و پیوند روحى و عاطفى شیعه با اولیاء دین است. اشک ریختن و گریستن در مصائب اهل بیت«ع» نشانه عشق به آنان است .