









عبدالکریم قاسم هنوز از گرد راه نرسیده داعیه رهبری دنیای عرب را در سر پروراند. از آنجا که عراق در خط مقدم مبارزات عرب در برابر دشمن ملی آنان یعنی «اسراییل» نبود و قرار داشتن در خط مقدم مبارزه علیه دشمن ملت عربی ضرورت اجتناب ناپذیری برای رسیدن به رهبری عرب شمرده می شد وی کوشید تا از ایران دشمن مشترک تازه ای برای همه اعراب درست کند.