علائم حتمی و قطعی ظهور حضرت مهدی (عج) در احادیث و روایات مختلف که از معصومین (ع) به دست ما رسیده، بسیار است. اندشمندان و پژوهشگران علوم اسلامی علائم ظهور آن حضرت را بر دو دسته تقسیم و برای هرکدام مواردی را ذکر کرده اند. علائم ظهور حضرت مهدی (عج) بر دو دسته تقسیم می شوند که عبارتند از :
تقسیمات علائم ظهور حضرت مهدی (عج)
الف: علائم غیر حتمی و غیر قطعی
روایاتی که در رابطه با علائم غیر حتمی و غیر قطعی ظهور امام زمان (عج) نقل شده بسیار و متنوع است. برخی از این روایات مربوط به جو اجتماعات و جوامع امت اسلامی پیش از ظهور اشاره دارند و برخی دیگر نیز حوادثی را که نزدیک به ظهور واقع می شوند شرح می دهند، و بضی هم بروز اموری عجیب را بیان می کنند.
روایاتی که درباره حوادث قبل از ظهور و علائم ظهور رسیده بسیار و متنوع است؛ برخی از این روایات جوّ اجتماعات و بویژه وضع جوامع اسلامی را پیش از ظهور تشریح می کند، و برخی دیگر حوادثی را که نزدیک به ظهور واقع می شوند شرح می دهد، و برخی هم بروز اموری عجیب را بیان می نمایند.
از علائم و حوادث قبل از ظهور به موارد زیر می تون اشاره کرد :
در روایاتی نقل شده است که پیش از ظهور آن حضرت ظلم و جور و فسق و گناه وبی دینی در سراسر جهان و در جوامع اسلامی شیوع پیدا می کند؛ چنان که در روایات آمدهخ است: «قیام آن گرامی در وقتی است که ظلم و جور جهان را فرا گرفته باشد»
همچنین بیان شده است که نزدیک به ظهور آن حضرت (عج)، حتی در جوامع اسلامی فسق و فجور و انواع گناهان و زشتی ها رواج کامل خواهد یافت که از آن جمله به این فجایع اشاره فرموده اند:
شراب خواری و خرید و فروش مسکرات به صورت آشکار، رواج رباخواری، شیوع زنا و اعمال شنیع، رواج قساوت، تقلّب ، نفاق، رشوه خواری، ریاکاری، بدعت، غیبت و سخن چینی در بین مردم، عمومی شدن بی عفّتی و بی حیایی و ظلم و ستم، آشکار شدن زنان بی حجاب و با لباس های زننده در اجتماع، شبیه شدن مردان به زنان در لباس و آرایش.
از دیگر علائم حتمی و قطعی ظهور حضرت مهدی (عج)، ترک امر به معروف و نهی از منکر در جامعه، عدم توان مؤمنان برای جلوگیری از گناهان و زشتیها، خوار و بی مقدار و محزون شدن مؤمنان، رواج کفر و الحاد و بی دینی، عمل نکردن به دستورات اسلام و قرآن، آزار و بی حرمتی فرزندان نسبت به پدران و مادران، ترحم نکردن بزرگترها به کوچکترها، ازبین رفتن صلۀ رحم، خودداری از پرداخت خمس و زکات، چیره شدن بیگانگان و کافران و اهل باطل بر مسلمانان، خودباختگی مسلمانان در همۀ امور و در لباس و گفتار و کردار و تقلید کور کورانه ازبیگانگان، تعطیل شدن حدود الهی و بروز سیاری از فجایع دیگر هستند که نوعاً بعضی از آنان به وقوع پیوسته است.
ب)علائم حتمی و قطعی ظهور حضرت مهدی (عج)
علائم حتمی و قطعی ظهور حضرت مهدی (عج) که هنوز رخ نداده اند و بعضی از این علائم قطعی عبارتند از:
۱ – خروج سفیانی:
در روایات آمده است پیش از حضرت مهدی (عج) مردی از نسل ابوسفیان در منطقه شام خروج می کند که به دینداری تظاهر می کند و گروه زیادی از مسلمانان را فریفته، و به گرد خود جمع می کند و بخش عظیمی از سرزمین های اسلام ( ازجمله؛ مناطق پنجگانه شام، حمص، فلسطین، اردن و قنسرین ـکه نام شهری در نزدیکی حلب است ـ و منطقه عراق را به تصرف خود در می آورد و بر آن ها سیطره می یابد و در کوفه و نجف به قتل عام شیعیان می پردازد و برای کشتن و یافتن آنان جایزه تعیین می کند.
۲ – خسف در بیداء:
خسف یعنی فرو رفتن و پنهان شدن، و بیداء نام منطقه ای در مکه و مدینه است. این قضیه ظاهراً مربوط به خروج سفیانی می شود. هنگامی که سفیانی از ظهور امام زمان باخبر می شود با سپاهی گران به جنگ وی می رود که در منطقه بیداء (بین مکه و مدینه) با سپاه امام (ع) برخورد می کند و به امر خدا همه لشگریان وی به جز چند نفر در زمین فرو می روند و هلاک می شوند.
۳ – خروج یمانی:
در کتبذذ شیعه روایات فراوانی در این باره وجود دارد. که سرداری از یمن قیام می کند و مردم را به حق و عدل دعوت می کند.
امام صادق (ع) فرمود: قیام های سه گانه خراسانی، سفیانی، یمانی در یک سال و یک ماه و یک روز خواهد بود و هیچ پرچمی به اندازه پرچم یمانی دعوت حق و هدایت نمی کند. هم ایشان فرمودند که یمانی از علائم حتمی است.
۴ – قتل نفس زکیه:
زکیه یعنی فرد پاک و بی گناه و کسی که قتلی انجام نداده است و جرمی مرتکب نشده است. نقل شده است که در آستانه ظهور مهدی (عج) و در گیرودار مبارزات زمینه ساز انقلاب حضرت مهدی (عج) فرد پاکباخته و مخلصی از اولاد حضرت امام حسن مجتبی (ع) در راه امام می کوشد و در این راه مظلومانه به قتل می رسد. در بعضی از روایات گاهی نفس زکیه و گاهی «سید حسنی» گفته اند.
امام باقر (ع) در این رابطه فرموده اند: بین ظهور مهدی (عج) و کشته شدن نفس زکیه بیشتر از پانزده شبانه روز فاصله نیست.
۵ – صیحه آسمانی:
صیحه آسمانی، صدایی است که در آستانه ظهور حضرت مهدی از آسمان به گوش می رسد و همه مردم آن را می شنوند. در روایات اسلامی از معصومین از تعبیراتی نظیر «نداء» «فزعه» و «صوت» نیز بکار رفته است که ظاهر این سه تعبیر نشان می دهد که هر یک نشانه ای جداگانه هستند که اولی (صیحه) به صداهای هولناکی اشاره دارد که همه را به خود متوجه می کند و به دنبال آن صدای مهیب و هولناکی شنیده شود که دلهای مردم را به وحشت اندازد (فزعه) و آن گاه از آسمان صدایی (نداء) شنیده می شود که مردم را به سوی مهدی(عج) فرا می خواند. روایاتی که از این معنا خبر داده اند از طریق شیعه و سنی فراوان هستند.
امام باقر (ع) می فرماید: ندا کننده ای از آسمان نام قائم را ندا می کند پس هر که در شرق و غرب است آن را می شنود و از وحشت این صدا خوابیده ها بیدار و ایستادگان نشسته و نشستگان بر دو پای خویش می ایستند رحمت خدا بر کسی که از این صدا عبرت گیرد و ندای وی را اجابت کند زیرا صدای نخست، صدای جبرئیل روح الأمین است.
۶ – خروج دجال:
دجال فردی است که در آخر الزمان و پیش از قیام مهدی (عج) خروج می کند و غیر عادی است و با انجام کارهای شگفت انگیز جمع زیادی از مردم را فریب می دهد و سرانجام به دست عیسی مسیح (ع) در کنار دروازه ”لد“ در منطقه شام به هلاکت می رسد. در مورد دجال نظریه های متعددی طرح شده است مثلا گروهی آن را فردی نامیده اند و دسته ای آن را جریانی می دانند و نه شخص معین.
در کتاب های اهل سنت خروج دجال، یکی از علائم برپایی قیامت شناخته شده است و در منابع احادیث و روایات شیعه به عنوان یکی از نشانه های ظهور ذکر شده است. به هر حال اشکالی ندارد که هم علامت ظهور و هم نشانه قیامت باشد. چون خود ظهور امام عصر (عج) هم از علائم آخرالزمان می باشد.
منابع: حوزه / شبکه خبر
