جشن نوروز در کشور ازبکستان

#جشن_نوروز #کشور_ازبکستان #بیشتر_بدانیم #دانستنی

جشن نوروز باستانی که از هزاران سال پیش تاکنون برگزار می شود، جشن رستاخیز طبیعت و نو شدن زندگی، جشن جنبش و تکاپو و کار وکوشش و جشن سرشت است. عید نوروز و گرامی بودن آن نزد ایرانیان بسیار دیرین و کهن است.

علاوه بر ایرانیان، مردم کشورهای فارسی زبان ازجمله آذربایجان، افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان، قرقیزستان، قزاقستان و بخش‌های کردنشین کشورهای عراق، ترکیه و سوریه در روز اول فروردین (۲۱ مارس) جشن نوروز را هر سال برگزار  می کنند.

برگزاری جشن نوروز همچنین در زنگبار واقع در آفریقای شرقی که در قدیم سکونت گاه ایرانیان مهاجر بوده است، رواج دارد.

در این نوشتار، با آداب و رسوم جشن نوروز در کشور ازبکستان آشنا می شویم.

مردم ازبکستان پس از رهایی از سلطه اتحاد جماهیر شوروی و به برکت استقلال، هر سال نوروز را به عنوان یکی از عمده ترین جشن های ازبکستان گرامی می دارند.

اقوام مختلف  نوروز را در این کشور به شکل ها و در ابعاد متفاوت جشن می گیرند و بیشتر آن ها نوروز را بدرقه فصل زمستان و پیشواز فصل بهار می دانند. نوروز همانند ایران در دیگر مناطق آسیای مرکزی و کشورهای خاور نزدیک جشن گرفته می شود.

طی روزگار متمادی جشن نوروز از لحاظ مضمون عمیق تر و در ظاهر نیز از غنا و شکوه بیشتری برخوردار شده است. جشن نوروز در کشور ازبکستان از قرون گذشته تاکنون در شهرهایی مانند بخارا، سمرقند، خوارزم، خوقند و شهرسبز، باشکوه و شوکت خاصی برگزار شده که آثار آن را در لابه لای صفحات تاریخ می توان مرور کرد.

با وجودی که به علت عدم برگزاری جشن نوروز در دوران سلطه شوروی سابق (۷۰ سال دوران کمونیسم)، این مراسم ریشه های خود را از دست داده و کم رونق شده بود در آستانه استقلال برقراری مجدد جشن های مردمی توجه جامعه را به خود معطوف کرد. به همین علت در فوریه(اسفند) سال ۱۹۸۹ میلادی در ازبکستان درباره تجلیل ‘جشن نوروز’ تدابیری اتخاذ شد و به تصویب رسید و در پی آن در مارس (فروردین)سال ۱۹۹۰ میلادی جشن همگانی و مردمی ‘نوروز’ به عنوان روز تعطیل اعلام شد که این امر مورد استقبال مردم این کشور قرار گرفت.

تشکیل ستادهای برگزاری جشن نوروز در کشور ازبکستان

تدارک برای برگزاری جشن نوروز از دو تا سه ماه قبل آغاز می شود. ستادهای بزرگداشت جشن در کل کشور، استان ها، شهرها، مناطق و کارخانه ها ایجاد می شوند و برنامه ها و تدابیر لازم را برای استقبال از نوروز تعیین و آغاز می کنند.

پیش از برگزاری جشن شهرها و روستاها، محله ها، گذرها و کارخانه ها ظاهری عیدانه پیدا می کنند. در آستانه نوروز کارهای خیرخواهانه نظیر کمک به نیازمندان، عیادت از بیماران و سالخوردگان صورت می گیرد.

آیین جشن نوروز در کشور ازبکستان

در روز نوروز سمنک، حلیم، سنبوسه ای گیاهی از سبزیجات، بویژه آش پلو و طعام های گوناگون پخته می شود. دختران لباس های زیبا می پوشند و هنرمندان به نغمه سرایی می پردازند. در همه جا آهنگ و نوای نوروز طنین انداز می شود. به ویژه بچه ها با خوشحالی زیاد مشغول بادبادک بازی می شوند.

در باغ ملی ‘علی شیر نوایی’ شهر تاشکند نیز هر سال نمایش های زیبا و جالب نوروزی با حضور رئیس جمهوری ازبکستان، نمایندگان سازمان های بین المللی و سفرای کشورهای مختلف مقیم این کشور برپا می شود.

هنرپیشگان با سرودها و نواها و آهنگ های دلنشین فرارسیدن بهار، احیای طبیعت، پاکی و پاکیزگی دل های انسان و آغاز کشت و کار بهاری را وصف و ترنم می نمایند. بدین منوال نوروز که زمانی در حکومت شوروی مورد تعقیب و تحقیر قرار داشت، در زمان استقلال رواج و رونق تازه ای پیدا کرد و با اهداف استقلال هماهنگ شد و از لحاظ مضامین و پیام های انسانی باز هم غنای بیشتری یافت.

جشن نوروز در حال حاضر برای مردم این کشور عامل پاکسازی روح و روان با طبیعت، عامل تحکیم مهر و مروت، دوستی، همبستگی، برادری میان مردم، ترویج آسایش و اتحاد میان اقوام مختلف، حفظ ثروت های طبیعی و دعوت به ترویج آن و پاکسازی اماکن عمومی است.

منبع: عصر ایران

گردآوری شده توسط پایگاه دانستنی آنلاین