6 نشانه وخیم شدن روابط

همراه با این افکار، برخی رفتارها – که از لحاظ موضوعی با افزایش استقلال مرتبط است – ممکن است “نشانه هایی” باشد که رابطه ممکن است به زودی پایان یابد.

1- جدایی عاطفی: شریک زندگی شما چقدر به شما نزدیک است؟ چقدر به شریک عاشقانه خود نزدیک هستید؟ مطالعات آینده نگر نشان می دهد که احساس عشق و صمیمیت کمتر در یک زمان، احتمال بیشتری از جدایی را پیش بینی می کند (پارک و همکاران، 2021). معیار نزدیکی عاطفی ممکن است به عنوان معیاری برای سلامت رابطه عمل کند. به این ترتیب، زمانی که افراد شروع به جدایی عاطفی می کنند، ممکن است نشانه ای از آماده شدن آنها برای پایان دادن به یک رابطه باشد.

2- واکنش های خود به خودی منفی: ما ایده های آگاهانه ای در مورد شریک زندگی خود داریم (مطلوب یا نامطلوب)، اما همچنین ایده های ضمنی در مورد شریک زندگی خود داریم. این دیدگاه های عمیق در مورد یک همسر و یک رابطه ممکن است به ویژه در مورد آینده یک رابطه آشکار کننده باشد. وقتی زمانی برای پاسخگویی به آنها وجود ندارد، شریک زندگی شما در مورد شایستگی شما چه فکر می کند، چقدر از بودن در کنارتان لذت می برید، چگونه با دیگران مقایسه می کنید؟ برداشت درونی شما از شریک زندگیتان چیست؟  در واقع، مطالعات طولی نشان می‌دهد که برداشت‌های ضمنی منفی شریک زندگی (شاید به‌ویژه کسانی که برداشت‌های منفی و مثبت کم دارند) ممکن است بیشتر در معرض خطر جدایی باشند (لی و همکاران، 2010).

3- واکنش‌های حمایتی کمتر به خبرهای خوب: وقتی یک اتفاق هیجان‌انگیز رخ می‌دهد، اگر این خبر را با شریک زندگی خود به اشتراک بگذارید، آیا او جشن می‌گیرد؟ وقتی شریک زندگی تان خبرهای خوب خود را به اشتراک می گذارد، چه واکنشی نشان می دهید؟ واکنش‌های خبری خوب ممکن است بینشی در مورد ثبات آینده یک رابطه بدهد. شرکایی که واکنش‌های سازنده کمتری نسبت به افشای اخبار خوب خود دریافت می‌کنند (به عنوان مثال، کمتر مشتاق یا منفعل) در مقایسه با کسانی که واقعاً و پرانرژی جشن می‌گیرند، احتمال بیشتری دارد که ظرف چند ماه آینده از هم جدا شوند (گیبل و همکاران، 2010). .

به اشتراک گذاشتن خبرهای خوب برای کسی که آنطور که انتظار داشتید واکنش نشان نمی دهد، تجربه ای ناامیدکننده است. تصور کنید چگونه یک واکنش کمتر رضایت بخش به خبر خوب شما ممکن است رفتار آینده شما را شکل دهد: دفعه بعد که یک خبر خوب دارید، حتی می خواهید آن را به اشتراک بگذارید؟ این می تواند فاصله بیشتری ایجاد کند و رابطه را بیشتر به خطر بیندازد.

4- رفتارهای غیرکلامی مثبت کمتر: اگر تا به حال فکر کرده اید اینکه “چگونه” چیزی را می گویید می تواند بیشتر از “آنچه” می گویید اهمیت داشته باشد، از بینش های عمیقی در رابطه بهره برده اید. تجزیه و تحلیل قدرت پیش‌بینی رفتارهای غیرکلامی و کلامی نشان داد که رفتارهای غیرکلامی مثبت (مانند لبخند، تکیه دادن، تشویق) رضایت بیشتری از رابطه را بعداً پیش‌بینی می‌کنند (فور و همکاران، 2018). شریک زندگی شما تا چه حد از شما حمایت غیرکلامی می کند؟ آیا شما هم همین کار را می کنید؟ اگر نه، می تواند نشانه ای از ضعیف شدن رابطه باشد.

5- عدم افشای خود: هر چند وقت یکبار احساسات خود را با شریک زندگی خود در میان می گذارید؟ آیا آنها احساسات خود را با شما در میان می گذارند؟ تبادل احساسات صمیمی، فرآیندی به نام خودافشایی عاطفی، می تواند از سلامت رابطه حمایت کند. یک نفر صحبت می کند، و دیگری با دقت گوش می دهد، تایید می کند و نشان می دهد که به او اهمیت می دهد. پاسخگویی شنونده برای خودافشایی، ایجاد سلامت رابطه بسیار مهم است (Laurenceau et al., 1998). وقتی افراد دیگر احساسات مهم خود را با شریک زندگی خود به اشتراک نمی گذارند یا به جای آن با شخص دیگری در میان نمی گذارند، شریک زندگی شانس ایجاد رابطه خود را از دست می دهد. وقتی این به یک عادت تبدیل می‌شود، می‌تواند نشان دهد که کسی از یک رابطه دور است.

6- توهمات غیر واقع بینانه: شریک زندگی شما چقدر عالی است؟ روابط ممکن است تا حدی ادامه داشته باشد زیرا افراد ایده های کمی غیر واقعی در مورد شریک زندگی خود دارند. آنها همسر خود را بهتر از آنچه واقعا هستند می بینند، به ویژه در مورد صفات یا ویژگی های انتزاعی که برای آنها اهمیت ویژه ای دارد. یک متاآنالیز نشان می‌دهد که توهمات مثبت پیش‌بینی‌کننده‌های کلیدی ثبات رابطه هستند و فقدان آن ممکن است نشانه‌ای باشد که یک رابطه به شدت رنج می‌برد (Le et al., 2010).