پرسشی که ذهن بسیاری از کارمندان را به خود مشغول کرده است این است که کدام صندوق بهتر است تأمین اجتماعی یا بازنشستگی کشوری. یقیناً نمی توان پاسخ قاطعی به پرسش فوق داد اما می توان تفاوت های دو صندوق را در دریافت ها و پرداخت ها و توان مالی صندوق ها بیان نمود.
مهم ترین نکته در خصوص هر دو صندوق این است که در حال حاضر توان مالی زیادی در مقایسه با صندوق های بازنشستگی کشورهای توسعه یافته ندارند. در حال حاضر برخی از بزرگ ترین کمپانی های نفتی و … متعلق به صندوق های بازنشستگی می باشند که با سرمایه گذاری های مناسب قدرت مالی آنان را بسیار بالا برده است. ضعف صندوق های بازنشستگی علل زیادی دارد که بررسی آن ها از اهداف این نوشتار نمی باشد.
تفاوت های دو صندوق با توجه به قوانین موجود که البته تغییر آن در آینده دور از ذهن نیز به نظر نمی رسد به شرح ذیل می باشد:
۱- از مشترکین صندوق بازنشستگی کشوری ماهانه ۹ درصد از کارمند به عنوان سهم بازنشستگی و همچنین دو و نیم درصد از حق شغل جهت دفترچه خدمات درمانی وی کسر می گردد. اما تأمین اجتماعی ماهانه ۷ درصد از کارمند به عنوان سهم بازنشستگی و درمان دریافت می نماید. لذا پرداختی فرد به تأمین اجتماعی پایین تر می باشد.
۲- از فوق العاده هایی مانند بدی آب و هوا و نوار مرزی و کمتر توسعه یافته، تأمین اجتماعی کسور بازنشستگی دریافت می نماید که مشترکین صندوق بازنشستگی جهت این فوق العاده ها کسور بازنشستگی پرداخت نمی کنند. لذا مشمولین تأمین اجتماعی در دو سال آخر که فوق العاده مذکور را در حکم خود دارند از میانگین حقوق بالاتری برخوردار می گردند.
۳- صندوق بازنشستگی با هر افزایش کل آن را به عنوان مقرری ماه اول دریافت می کند اما مشمولین صندوق تأمین اجتماعی مبلغی به عنوان مقرری ماه اول ندارند و با صدور هر نوع حکم حقوقی افزایش خود را از همان ماه اول دریافت می کنند.
۴- مشترکین صندوق بازنشستگی کشوری در ایام بیماری و مرخصی معذوریت با هر نوع استخدام پرداخت حقوق و مزایای کارمند بر عهده دستگاه می باشد، اما کارمندان پیمانی مشترک صندوق تأمین اجتماعی در بیماری بیش از ۳ روز و مرخصی معذوریت جهت دریافت حقوق می بایست به تأمین اجتماعی مراجعه نمایند. تامین اجتماعی در ایام مرخصی استعلاجی و معذوریت، حقوق را به صورت دو سوم و سه چهارم با طی روند اداری پرداخت می نماید.
۵- کسانی که قبل از استخدام سوابق بیمه پردازی خصوصی به تأمین اجتماعی دارند چنانچه تمایل دارند از سوابق بیمه ای قبلی خود برخوردار باشند بهتر است همچنان مشترک صندوق تأمین اجتماعی باشند.
۶- کارمندی که به تأمین اجتماعی بیمه می پردازد پس از بازنشستگی ارتباط وی با دستگاه محل خدمت به طور کامل قطع می گردد. اما کارمند بازنشسته مشترک صندوق بازنشستگی فعلاً دستگاه محل خدمت وی به عنوان رابط با سازمان بازنشستگی بوده و می تواند پس از بازنشستگی همچنان از تسهیلات دستگاه خود مانند وام و … استفاده نماید.
۷- تأمین اجتماعی در پرداخت حقوق بازنشستگی سقف پایین تری نسبت به بازنشستگی کشوری دارد لذا افرادی مانند اعضای هیأت علمی و قضات می بایست در صندوق بازنشستگی کشوری مشترک شوند.
۸- حقوق بگیران تأمین اجتماعی قشر وسیعی از کارگران و کارمندان می باشند که به نظر می رسد در ترمیم های حقوقی که طول سال های بازنشستگی اعمال می گردد افزایش کمتری نسبت به مشترکین صندوق بازنشستگی کشوری در بلند مدت داشته باشند. در حال حاضر صندوق بازنشستگی کشور در ترمیم های حقوقی که هر چند سال اتفاق می افتد به گزینه هایی چون سابقه، طبقه، سوابق مدیریتی فرد، رتبه و مدرک تحصیلی که در سامانه های صندوق بازنشستگی ثبت است، توجه می نماید.
۹- افرادی که مشترک تأمین اجتماعی می باشند می توانند در سال های آخر خدمت نسبت به پرداخت بیمه از کارگاهی دیگر جهت بالا رفتن حقوق بازنشستگی خود اقدام کنند. که این امر برای مشترکین صندوق بازنشستگی میسر نمی باشد.
منبع: امور اداری
گردآوریشده توسط پایگاه دانستنی آنلاین
