کلا از آن دست آدم هایی هستم که معتقدم که : …. همین لباس زیباست، نشان آدمیت !!
انصافا اگر آدم لباس زیبا نپوشد بهتر است برگ درخت به خود بیاویزد!
اگر قرار است تمیز و معطر و به روز نباشد برگردد به دوران دیرینه سنگی بهتر است!
حظ می برم از رد شدن از کنار آدم هایی که بوی ادکلن شان فکر و خیال را از سر آدم می پراند.
کیف می کنم از زل زدن به صورت های سه تیغ!
آنهایی که مورچه رویش سر سره بازی می کند!
انصافا تمیزی و شیک بودن از بهترین و به درد بخورترین دست آورد های مدرنیته است.
نه اینکه قدیمی ها و ماقبل مدرن ها تمیز نبودند ، بودند شاید، اما داستان مد و مد بازی داستان دیگریست.
داستان مد و به روز بودن از دلپذیر ترین دل مشغولی های آدم امروزیست.
دغدغه دوست داشتنی “ست” کردن.
اضطراب انتخاب بوی ادکلن؟؟؟
اینکه رنگ سال چیست؟
یا کدام لباس با کدام طرح یا کدام کفش با کدام فیگور!
حالا نه اینکه خودم خیلی به روزم و فلان و بیسار!
نه!
بنز ۵۳۰s دوست دارم اما الاغ سوار می شوم!
خودم داغانم اما از تمیزی و شیکی دیگران شتر کیف می شوم.
حتما که نباید گلی باشد برای کیف کردن یا رودخانه ای برای حظ بردن یا کوه و سبزینه ای برای تماشا!
می شود از تماشای یک آدم تمیز و شیک و عصا قورت داده که بوی ادکلنش هفت شهر عشق را پر کرده هم لذت برد.
اعجاز مد
می شود از اعجاز مد هم لذت برد.
اگر معجزه مد نبود این شلوارهای پاچه کوتاه امسالی سخره خاص و عام بود و این مچ های آخته شرم دوران!
یک زمانی اگر پاچه شلوارمان کوتاه بود به عمله تشبیه مان می کردند و مجانین.
حالا اما، به مدداعجاز مد همه یک وجبش را بی خیال می شوند!
امسال که سال پاچه های کوتاه بود و مچ های آخته!
تا ببینیم دنیای شگفت انگیز مد برای فردای مان چه تدارک دیده؟
کامیاب





















