مالی و اقتصادی

جایگاه فرهنگ مالیاتی در سرنوشت بنگاه های کوچک و متوسط (قسمت دوم)

احمدبختیاری کارشناس امور مالیاتی

سرنوشت بنگاه های کوچک و متوسط در گرو فرهنگ مالیاتی مطابق ماده ۹۳ قانون مالیات های مستقیم «درآمدی که شخص حقیقی از طریق اشتغال به مشاغل یا به عناوین دیگر غیر از موارد مذکور در سایر فصول قانون در ایران تحصیل کند پس از کسر معافیت های مقرر در این قانون مشمول مالیات بر درآمد مشاغل می باشد » با عنایت به ماده مذکور عمده مشاغل دارای معافیت به میزان معافیت مالیات حقوق بگیران می باشند که سالانه توسط دولت تعیین و اعلام می گردد.

شرط استفاده از این معافیت ارائه اظهارنامه مطابق نمونه سازمان امور مالیاتی است که می بایست بصورت الکترونیک به امور مالیاتی تحویل گردد.

اظهارنامه حاوی اطلاعات شناسنامه ای شخص حقیقی و اطلاعات مکان فعالیت و نوع فعالیت و میزان درآمد و هزینه حاصل از فعالیت شخص حقیقی می باشد که شخص حقیقی مکلف است آن را حداکثر تا پایان خرداد ماه سال بعد به اداره امور مالیاتی تحویل نماید. در صورت عدم تکمیل مراحل ثبت نام، امکان ارائه اظهارنامه وجود ندارد و عدم ارائه اظهارنامه موجبات عدم تعلق معافیت خواهد شد.

حال سؤال این است که اظهارنامه بایستی دارای چه خصوصیاتی باشد که بتوان از معافیت های قانونی و تسهیلات مقرر در قانون استفاده نمود ؟

مطابق مقررات ماده ۱۰۰ قانون مالیات های مستقیم “صاحبان مشاغل مکلفند اظهارنامه مالیاتی مربوط به فعالیت های شغلی خود را در یک سال مالیاتی برای هر واحد شغلی یا برای هر محل جداگانه طبق نمونه ای که به وسیله سازمان امور مالیاتی تهیه خواهد شد، تنظیم نمایند و تا آخر خردادماه سال بعد به اداره امور مالیاتی محل شغل خود تسلیم و مالیات متعلق را به نرخ مذکور در ماده ۱۳۱ قانون پرداخت نمایند.

چند شرط برای ارائه اظهارنامه صحیح در ماده مذکور آمده است . اول اظهارنامه بایستی حاوی فعالیت های شغلی شخص باشد. یعنی اگر شخصی دارای چند فعالیت باشد می بایست اظهارنامه کامل فعالیت های خود را در موعد مقرر جهت برخورداری از معافیت ارائه نماید، شرط دوم می بایست مطابق نمونه سازمان امور مالیاتی باشد،بنابراین اظهارنامه بایستی بطور ضمنی مطابق نظر سازمان امور مالیاتی تهیه و ارائه شود که نمونه فایل الکترونیک بر روی سایت سازمان امور مالیاتی در دسترس است.

اظهارنامه هایی که بعد از تاریخ فوق به امور مالیاتی ارسال شود در حکم عدم تسلیم اظهارنامه می باشد و مسئولیت
ناشی از عواقب آن به عهده شخص مودی مالیاتی می باشد و سازمان امور مالیاتی هیچ گونه تعهدی مبنی بر پذیرش
اینگونه اظهارنامه ها ندارد، شرط دیگر پرداخت مالیات مندرج در اظهارنامه بر اساس نرخ های مالیاتی می باشد.با توجه
به این که مالیات مندرج در اظهارنامه ، با تسلیم و ارسال اظهارنامه مورد قبول شخص مودی می باشد، بنابر این مالیات
موصوف قطعی بوده و عدم پرداخت آن همزمان با تسلیم اظهارنامه موجبات تعلق جریمه دیرکرد بر اساس مقررات ماده ۱۹۰یعنی ( ۲.۵ % ) دو و نیم درصد به ازای هرماه تأخیر را فراهم می نماید .

منبع: روزنامه دنیای اقتصاد – ویژه نامه غرب استان تهران

گردآوری‌شده توسط پایگاه دانستنی آنلاین

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Close