ایمنی کار

اصول و قوانین ایمنی در کار انفرادی

فردی که به تنهایی در جایی مشغول به کار است طوری که کسی او را نمی بیند و یا صدای او را نمی شنود و یا این که در طول زمان کسی به او مراجعه نمی کند از موارد محیط های کار انفرادی محسوب می شود. این مسئله از اهمیت خاصی برخوردار است و به همین منظور باید تمامی موقعیت ها و اصول و قوانین ایمنی در کار انفرادی به دقت مورد بررسی و توجه قرار گیرد.

 تنهایی کار کردن به موقعیت های دیگری نیز اطلاق می گردد مثلاً ممکن است در طی مدت زمانی خاص، کارگری در جایی مشغول به کار بوده و بصورت مستقیم با همکاران خود در تماس نباشد به طور مثال مسئول پذیرش و یا منشی دفتر یک ساختمان بزرگ و یا یک کارگر ساختمانی که در قسمت حمام یا دیگر قسمت ها که در دید قرار ندارد مشغول بکار باشد، از موارد کار انفرادی محسوب می گردد.

 مادامی که موارد ایمنی و حفاظتی برای کارگر رعایت شده باشد تنهایی کارکردن خطرناک نیست که البته این امر به دیگر شرائط موجود در محیط کار بستگی دارد نظیر قرار گرفتن کارگر در محیط کم خطر یا پرخطر، نوع کار، حوادث و صدمات احتمالی، ارتباط کارگر با محیط بیرون از کار و… .

  شرایط فوق اهمیت رعایت موارد ایمنی و حفاظتی و ضرورت ارزیابی دقیق موقعیت و شرائط کار به تنهایی را نشان می دهد.

در اغلب موارد کارهایی را که دارای ریسک خطر بالاتری هستند هرگز نباید به وسیله یک کارگر تنها انجام گیرد نمونه ای از فعالیت های مذکور به شرح ذیل می باشد:

– کار در ارتفاعات و بلندی ها

– کار در فضاهای بسته (از قبیل تانک ها، سیلوهای آرد یا آسانسورها، کانال های زیرزمینی و غیره)

– کار با خطوط جریان الکتریسته

– کار با ابزار خطرناک مثل اره برقی

– کار با مواد و اشیا خطرناک

– کار با مواد در فشار بالا

–  به صورت کلی جایی که کار آن دارای پتانسیل بالقوه خطر می باشد جزء کارهای خطرناک محسوب می شود.

٭ مواردی که دارای ریسک خطر کمتری هستند نظیر:

– عملیات سرویس و نگهداری (بجز دستگاه های روشن و یا آنهائی که دارای پتانسیل خطر می باشد)

– عملیات دیده بانی و مراقبت

– سرایداری و به طور کلی حفاظت و نگهداری

– کارهای پشت میزی (کارهای اداری)

برای رعایت موارد ایمنی در محیط های کار انفرادی چه اقداماتی باید انجام داد؟

– ارزیابی خطرات محل کار

– با کارگر درباره کاری که به وی محول می شود صحبت نموده و ایشان را کاملاً توجیه نمائید.

– روش کار و تمام مواردی که کارگر را ملزم خواهد ساخت تا ایمنی را در حین انجام کار رعایت کند، آشنا کنید.

– حوادثی را که در محل کارگاه رخ داده و همچنین حوادث مشابه در چنین کارگاه ها را مورد بررسی قرار دهید و سعی کنید برای پیشگیری از بروز مجدد آن برنامه ای تنظیم کنید.

– تا جائی که امکان پذیر است از کارکردن کارگران به تنهایی جلوگیری شود خصوصاً به منظور انجام کارهائی که در آن خطرات شناخته شده وجود دارد.

– در محلی که کارگر مجبور است به تنهایی کار کند برای کمترین پتانسیل خطر موجود نیز اقدامات احتیاطی و پیشگیرانه انجام گیرد تا خطرات پنهانی کوچک باعث ایجاد حوادث عظیم نشود.

– آموزش های لازم هم از جهت آشنایی کارگر با نوع و روش کار و هم از جهت مسائل ایمنی و بهداشت، پیش بینی نمائید.

– تمام موقعیت های موجود، نظیر حوادث، شبه حوادث و… را گزارش نموده و آنها را تجزیه و تحلیل نمائید و در صورت نیاز رویه کاری خود را تغییر دهید تا به ایمن ترین وضعیت برسید.

– برای این که از وضعیت کارگری که تنها کار می کند آگاهی داشته باشید روش هایی را برای این کار برقرار نمائید نظیر مراجعه برای بررسی وضعیت او در فواصل زمانی مشخصی، استفاده از سیستم های صوتی و تصویری در چنین محیط های کاری و… .

به هر صورت مطمئن شوید که تماس ها با تمامی کارگران که در محیط های تک نفره کارمی کنند، بطور منظم برقرار است.

– فهرستی از کارهائی که دارای خطرات بالایی هستند تهیه نموده و سعی کنید این کارها در طول ساعات کار عادی انجام شود تا تعدادی از کارگران ماهر در محل حضور داشته و در مواقع ضروری به کارگر تنها کمک نمایند.

نمونه هایی از روش های اطلاع از وضعیت کارگر تنها که در موقعیتی مشغول بکار است.

وجود روش ها و سیستم هایی برای اطلاع از وضعیت کارگر در محیطی که به تنهایی کارمی کند بسیار مهم است. این که چگونه به این امر دست یاببد بستگی به تصمیم شما و شرائط موجود دارد که آیا به تماس های مکالمه ای بسنده می کنید و یا دلائل قانع کننده ای برای روش های بصری و یا ملاقات حضوری با کارگر دارید. به هر صورت مطمئن شوید که روش های مناسب برای این کار یافته اید تا هر لحظه از وضعیت کارگر با خبر شوید.

 برقراری تماس در ساعاتی که پرسنل اداری و یا دیگر همکاران در کارگاه حضور ندارند ضروری تر به نظر می رسد مثلاً شیفت های بعد از وقت اداری نظیر شیفت عصر یا شیف شب، که کارگر مجبور است به تنهایی مشغول به کار باشد.

  امروزه برای بیشتر کارگرانی که تنها کار می کنند تلفن یکی از ضروری ترین و مهم ترین راه تماس محسوب می شود. اگر شما کارمند اداری هستید یک خط تلفن در اختیار شما می باشد ولی اگر از محل کارتان دور شدید و به تلفن دسترسی ندارید وجود تلفن های همراه و بی سیم ضروری و مفید به نظر می رسد. ولی اگر در منطقه ای که شما قرار دارید این تلفن ها آنتن دهی مناسبی ندارند و ممکن است هر لحظه تماس قطع و وصل شود از روش های دیگر نظیر (تلفن عمومی- ملاقاتهای حضوری و سیستم های ماهواره ای و…) استفاده نمائید تا مطمئن شوید ارتباط شما با دیگر همکارانتان برقرار می باشد و در صورتیکه قصد خروج از محل کار خود را دارید بایستی جزئیات خروج خود نظیر موارد ذیل را اطلاع دهید.

– مقصد- زمان رسیدن به مقصد- زمان بازگشت- چگونگی تماس با شما (در صورتی که تا دیر وقت در مقصد خواهید ماند)- وسیله تردد (وسیله عمومی- ماشین- هواپیما و…)

– در هنگام تصمیم گیری برای خروج از محل کار، اتفاقات خارج از کنترل مثل بدی آب و هوا- مشکلات ترافیکی و… را در برنامه خود مد نظر قرار دهید.

٭روش هایی برای برقراری تماس با کارگری که به تنهایی کار می کند

– طرحی تنظیم نمائید و در آن زمان- موقعیت مکانی و میزان زمانی را که کارگر باید به تنهایی در محیطی کار کند مشخص نمائید.

– فرد بخصوصی را برای برقراری تماس تعیین نمائید و حتی برای این فرد نیز یک پشتیبانی قرار دهید تا هر لحظه از وضعیت کارگران اطلاع داشته باشید.

– لیستی از تمام سرکشی ها، چه به صورت تلفنی یا حضوری تنظیم نمائید.

– وضعیت سرکشی به محیط کار و دوره زمانی سرکشی را تعیین نمائید.

– تماس را به هیچ عنوان قطع ننمائید و هر لحظه از وضعیت کارگران مطلع شوید.

– کلمه ای را بعنوان کد انتخاب کنید تا در مواقع نیاز به کمک، کارگران از این کد به منظور اطلاع رسانی از وجود خطر در محیط کار استفاده نمایند.

– طرحی را پیاده کنید تا از وضعیت کارگری که به تنهایی در محیط کار، مشغول به کار است و روش های نظارتی و سرکشی برای او اعمال نشده است اطلاع یافته و اقدامات لازم را در این خصوص انجام دهید.

منبع: هوپا

گردآوری‌شده توسط پایگاه دانستنی آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چک کردن

Close
Close